Παναγία μου ήρθες…

Παναγία μου ήρθες…κουρασμένη είσαι;
Πάντα «όχι» λέει και χαμογελάει….Τινάζει το μαντήλι της από την βροχή ή από τα ψιχαλιστά δάκρυα των ανθρώπων και τραβιέται στα εικονίσματα.
Τι καλά που είσαι εδώ Μάνα! Ομόρφηνε το εικονοστάσι μας. Ναι ξέρω…..Και συ ξέρεις….
Κάνει κρύο έξω και φοβάμαι. Θα Του το πείς;
Kαι για τις σκιές μου να Του πεις!
Και για τους ζωντανούς μου να Του πεις!

Σε φορτώνω τώρα κι έχεις και τα πονεμένα της νύχτας να νοιαστείς…
Συγνώμην Κυρά, μα δεν έχω κανένα πιο δυνατό από Σένα….

ΠΡΟΣΕΥΧΗ..

Παναγια μου...κρατησε το χερι μου.....μονο εσυ ξερεις ποσο φοβαμε....
Βοηθησε με να ανοιξω τα φτερα της Ψυχης μου   βοηθησε με να μην τρομαζω καθε φορα που με πλησια ζουν οι ανθρωποι...ξεκλειδωσε την καρδια μου...Γινε ασπιδα και βοηθος μου...
βοηθησε με να βαδισω στα δικα σου βηματα....στην δικη σου αφιερωση....
Εσυ ξερεις...μονο Εσυ....Αυτα που δεν τολμω να πω..αυτα που φοβαμε..αυτα που τρομαξαν την ζωη μου...μονο Εσυ ξερεις τους εφιαλτες μου...μονο Εσυ...

Δωσε μας δυναμη να σηκωνομαστε..

Ολα τα δακρυα του κοσμου διαμαντια στο στεμμα Σου Παναγια μου
ολοι οι στεναγμοι πανωφορι Σου και ολοι οι πονοι μας στα δικα Σου χερια.....
Ολες οι Προσευχες μας στα γονατα Σου..μην μας αφησεις να χαθουμε...
Δωσε μας δυναμη να σηκωνομαστε...γινε ασπιδα μας στο κακο..
Μην ας αφησεις να λυγισουμε σε υκετευουμε εμεις τα παιδια του Υιου Σου
εμεις τα παιδια Σου...
Εμεις που σε εχουμε Βοηθο στην ζωη μας και Στρατηγο στις μαχες μας...

ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ

Υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου ευσταθείας των αγίων του Θεού Εκκλησιών και της των πάντων ενώσεως του Κυρίου δεηθώμεν...........Κύριε ελέησον.... المسيح قام ..... حقا قام ХРИСТОС ВОСКРЕСЕ .... ВОИСТИНУ ВОСКРЕСЕ

Αίτησις προς την Παναγίαν

Ακροστιχίς κατ' αλφάβητον) 
Άνοιξον τους οφθαλμούς μου, Δέσποινα, τους ψυχικούς, ίνα βλέψω και κατίδω τους εχθρούς τους νοητούς, 
Βάθος των ανομιών μου και πταισμάτων τας σειράς, πράξεις δε μου τας ατόπους, πράξεις μου τας ρυπαράς, 
Γύμνωσιν, ήνπερ υπέστην, γύμνωσιν την της ψυχής, και φροντίσω ενδυθήναι μέσω θείας προσευχής. 
Δος μοι μετανοίας τρίβον, άγουσαν εις ουρανούς, και Φωτός του θείου λάμψιν, που καθαίρεται ο νους. 
Έλεος αιτώ, Παρθένε, έλεος του σου Υιού και μεσίτην σε προβάλλω, ίνα τύχω του σκοπού. 
Ζέσιν θείας μετανοίας και δακρύων τας πηγάς δώρησαι καμοί, Παρθένε, ίνα πλύνω τας πληγάς. 
Ήμαρτον εγώ ο τάλας, και κατέστην μισητός, εβδελύχθη με ο κόσμος, μ' εγκατέλιπε ο Θεός. 
Θρήνος των αγγέλων πέλω και δαιμόνων η χαρά, με προσμένουσι κολάσεις και θανάτου τα δεινά. 
θέλω να μετανοήσω, και ν' αγωνισθώ ξανά. 
Ίλαθι, Παρθένε Κόρη, μίαν χάριν σου ζητώ, δια να με δυναμώσης, μήπως πάλιν και ψευστώ. 
Κόλασιν την αιωνίαν τρέμω, του ασβέστου του πυρός, και τα βάσανα του άδου και την στέρησιν Φωτός. 
Λήθαργος της ακηδίας μ' έχει σφίξει ασφυκτικώς, δεν μ' αφίνει να ξυπνήσω και να προχωρήσω εμπρός. 
Μάνα και προστάτις πέλεις πάντων των χριστιανών, και το στήριγμα παρθένων, μα προ πάντων μοναχών. 
Νίκην κατά των εχθρών μου, των εχθρών των νοητών, εξαιτούμαι σε, Παρθένε, και αγάπην 'ς τον Θεόν. 
Ξένος εγενόμην κόσμου, για την μέλλουσαν χαράν, και φοβούμαι αντί ταύτης, μήπως πέσω 'ς την αράν. 
Όλην μου η ξενιτεία, ύπουλη κι απατηλή και προς δόξαν των ανθρώπων, και εμέ δεν ωφελεί. 
Παύσον όλους τους πολέμους και προ πάντων τους αισχρούς, ένδυσόν με τους χιτώνας της αγνείας τους λαμπρούς. 
'Ρέπω προς την αμαρτίαν, μα την αρετήν ποθώ, θέλω να 'βρω ένα τρόπον, να μπορέσω να σωθώ. 
Σύντριψον κάθε παγίδα, που μου στήνει ο εχθρός, δεν μπορώ να προχωρήσω, εμποδίζει με αυτός. 
Τήρησόν μου την καρδίαν καθαράν και φωτεινήν, ίνα όψωμαι την Δόξαν, Δόξαν λέγω Θεϊκήν. 
Ύμνον σοι προσφέρω, Κόρη, και παράκλησιν ομού, θέλω να με οδηγήσης εις τον δρόμον του Θεού. 
Φλόγα έρωτος, Παρθένε, έρωτος του σου Υιού, δώρησαί μοι, για να νοιώσω την αγάπην του Θεού. 
Χάρισαί μοι πένθος, Κόρη, πένθος το χαροποιόν, να εκπλύνω μου τον ρύπον, ρύπον των ανομιών. 
Ψάλλω και βοώ απαύστως τ' όνομα του Ιησού, άμα των αγίων πάντων και ονόματος του Σου. 
Ω! Πανύμνητε Παρθένε, θέλω να σε αγαπώ, ως την ώραν του θανάτου, και κοντά Σου να σταθώ! 
Αμήν. 
"ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΠΑΤΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΩΝ" 
Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΡΩΙΚΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ

Κύριε, Ιησού Χριστέ, ανάπαυσε τις ψυχές όλων των προγόνων μας, που σαν αυτές τις μέρες θυσιάστηκαν για όλους εμάς. 
Τους Έλληνες του ’40. 
Για να έχουμε εμείς σήμερα I pad και το I phone το 6, δορυφορικές κεραίες και τόσα άλλα αγαθά. 
Ώστε να διασκεδάζουμε το κενό της ζωής και της ψυχής μας, προσμένοντας στον καναπέ μια κάποια αλλαγή προς το καλύτερο. 
Έχε τους πάντα όλους στο Φως της αγάπης και παρουσίας Σου.
Αυτούς που πάγωσαν στα χιόνια και κοκάλωσαν απ’ το ψύχος.
Ξεκούραζέ τους τώρα στη θερμή αγκαλιά της Βασιλείας Σου,
μαζί με όλους τους αγίους.
Αυτούς που λύγισαν και πρόδωσαν, συγχώρα τους.
Αυτούς που μέχρι τέλους άντεξαν,
δόξασέ τους με τη λαμπρότητα της χάρης Σου.
Κι αν κάπου τούς απογοητεύουμε όταν μας κοιτούν,
στρέφε Εσύ τα μάτια τους αλλού,
να μη μας βλέπουν και πικραίνονται,
που φανήκαμε ίσως λίγοι και μικροί,
μπροστά στο ηρωικό τους ήθος.
Δεν τους τιμήσαμε όπως άξιζε.
Μα τόσο μπορέσαμε.
Τόσο αντέξαμε.
Τόσο εκπαιδευτήκαμε.
Τόσο μας βγαίνει.
Όλοι κάπου αθώοι είμαστε. Κι οι ένοχοι.
Και του παλιού και του νέου καιρού οι ανθρώποι, όλοι παιδιά Σου.
Δέξου μας, συγχώρα μας κι ανάστησέ μας όλους.
Να τινάξουμε και πάλι την όποια σκλαβιά μας.(π.Ανδρέας Κονάνος)
Αμήν.

Δέσποτα Παντοκράτωρ

Δέσποτα Παντοκράτωρ, ὁ καταξιώσας ἡμᾶς διελθεῖν τὸ μῆκος τῆς ἡμέρας ταύτης, πρόσδεξαι τὰς ἑσπερινὰς ἡμῶν δεήσεις καὶ κατάπεμψον τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους Σου ἐπὶ πάντας ἡμᾶς τοὺς δεομένους Σου. Τοίχισον ἡμᾶς τοῖς Ἁγίοις Ἀγγέλοις Σου, περιχαράκωσων ἡμᾶς τῇ ἀληθείᾳ Σου, φρούρησον ἡμᾶς τῇ δυνάμει Σου, φύλαξον ὑπὸ τὴν σκέπην Σου τὸν (κατὰ ξηράν, θάλασσαν καὶ ἀέραν) Στρατὸν καὶ ἅπαν τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, παράσχου δὲ ἡμῖν καὶ τὴν ἐπερχομένην νύκτα εἰρηνικὴν καὶ ἀναμάρτητον, καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν. Πρεσβείαις τῆς Ὑπεραγίας ἡμῶν Θεοτόκου, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.