Άμα Θες Να Είσαι Σκλάβος, Μην Θεωρείς Ότι Είσαι Έλληνας !!!

Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου

Ν. Λυγερός Μια Πύλη Βυζαντινή. (Ποίημα).

Μια Πύλη Βυζαντινή Που Σημαδεύει Την Κωνσταντινούπολη 

Στέκεται Δίπλα Μας Κι Ακόμα Προσπαθείτε Να Βρείτε Το Νόημα

Και Το Υπονοούμενο Που Μπορεί Να Κρύβει Εδώ Και Αιώνες

Σταματήστε Την Υποκρισία Σας Και Σκεφτείτε Μόνο Την Αλήθεια

Τότε Θα Δείτε Ποιος Είναι Ο Ρόλος Σας Στον Αγώνα

Της Απελευθέρωσης.

Ν. Λυγερός – Εισαγωγή Στην Απελευθέρωση.

Perfection 15 7 7/2014.) (16169)

Συχνά Θεωρούμε Ότι Τα Σύνορα Είναι Ένας Τοίχος Κι Ότι Δεν Μπορεί Να Γίνει Τίποτα, Όταν Υπάρχουν Κατεχόμενα. Ενώ Ξεχνάμε Ότι Η Πόρτα Είναι Η Θάλασσα Που Ανοίγει Μέσω Του Κλειδιού Που Είναι Η Στρατηγική.

Όταν Όμως Καταλάβουμε Την Αξία Της Όλα Τα Πράγματα Γίνονται Δεδομένα Και Τα Δεδομένα Δεν Είναι Πια Δεδομένα. Αυτή Η Διαφορά Είναι Που Κάνει Τη Διαφορά. Τότε Ο Κόσμος Γίνεται Υπεραντικείμενο Και Η Σκέψη, Η Μελέτη Και Η Δράση.

Με Αυτά Τα Όπλα, Η Απελευθέρωση Δεν Είναι Πια Μια Ουτοπία, Αλλά Μια Πράξη Που Πρέπει Να Γίνει Γιατί Είναι Η Πρέπουσα. Δεν Πρόκειται Ποτέ Ν’ Αφήσουμε Δικούς Μας Να Παραμείνουν Σκλαβωμένοι Από Κατοχικά Καθεστώτα, Όποια Και Να Είναι Γιατί Το Μόνο Που Σεβόμαστε Είναι Η Ανθρωπότητα Που Υπηρετούμε Εδώ Και Αιώνες Μέσα Στο Χρόνο Αδιάκοπα Και Ασταμάτητα, Γιατί Δεν Υπολογίζουμε Κανένα Κοινωνικό Ή Ταξικό Κόστος.

Η Ελευθερία Με Το Θάνατο Είναι Η Μόνη Μας Επιλογή Γιατί Αλλιώς Η Ζωή Μας Δεν Έχει Κανένα Νόημα. Και Η Απελευθέρωση Είναι Ένα Από Το Θεμελιακά Μας Στοιχεία Με Την Έννοια Ότι Ακολουθεί Τα Νοητικά Σχήματα Της Τοποστρατηγικής Και Της Χρονοστρατηγικής. Έτσι Ο Καθένας Που Είναι Όντως Έλληνας Ελεύθερος Ή Νεκρός Συνεχίζει Αυτό Το Έργο Ακάθεκτα.

Τα Μικρά Και Τα Μεγάλα Κατεχόμενα Είναι Χειροπιαστά Παραδείγματα Που Σχετίζονται Άμεσα Με Αυτόν Τον Στόχο. Δεν Κοιτάζουμε Μόνο Τις Μάχες Αλλά Όλες Τις Ήττες Και Τις Νίκες Που Μας Χαρακτηρίζουν Δίχως Να Κάνουμε Το Λάθος Να Διαχωρίσουμε Ζευγάρια, Όπως Είναι Οι Θερμοπύλες Και Η Σαλαμίνα, Η Αμμόχωστος Και Η Ναύπακτος Γιατί Ο Ελληνισμός Και Η Χριστιανοσύνη Παλεύουν Για Το Ίδιο Ιδανικό Της Ανθρώπινης Ελευθερίας, Αφού Ακολουθούν Τα Δικαιώματα Της Ανθρωπότητας. Αν Λοιπόν Νιώθεις Μέσα Σου Αυτήν Την Ανάγκη Της Απελευθέρωσης, Τώρα Ξέρεις Ότι Δεν Είσαι Μόνος, Αφού Μαζί Θα Δώσουμε Τις Μάχες Της.

Ν. Λυγερός – Άμα Θες Να Είσαι Σκλάβος, Μην Θεωρείς Ότι Είσαι Έλληνας. 
Perfection 15 7 7/2014. (16174)

 

Στον Ελληνισμό Τα Πράγματα Είναι Πολύ Εύκολα. Λέγεται: Ελευθερία Ή Θάνατος. Δεν Υπάρχει Κανένας Άλλος Συμβιβασμός, Δεν Λένε «Αν Θες Μπορείς Να Είσαι Και Σκλάβος». Όχι Σου Λέει «Ή Είσαι Ελεύθερος Και Αυτό Ονομάζεται Ζωή Ή Άστο».

Άμα Το Σκεφτείτε Λοιπόν, Το Πιο Επιθετικό Που Υπάρχει Στην Ελευθερία Και Στον Θάνατο, Είναι Το «Ή». Αυτό Κι Αν Είναι Επιλογή.

Αλλά Προσέξτε Αν Οι Πρόγονοί Μας Επέλεξαν Αυτό Το Σύνθημα, Κάτι Σημαίνει. Αν Η Ελληνική Σημαία Έχει Εννιά Λωρίδες, Δεν Είναι Τυχαίο. Είναι Για Να Μετρήσουμε Αυτές Τις Συλλαβές.

Ο Σταυρός Είναι Το Χριστιανικό Σύμβολο. Αν Πραγματικά Οι Πρόγονοί Μας Επέλεξαν Αυτές Τις Εννιά Λωρίδες, Εμείς Τις Επιλέξαμε Ή Όχι; Γιατί Είναι Πολύ Απλό.

Αν Όλοι Μας Νιώθουμε Χριστιανοί Έλληνες, Έχουμε Δύο Στοιχεία. Έχουμε Το Σταυρό Και Τις Λωρίδες. Άμα Θες Να Είσαι Σκλάβος, Μην Θεωρείς Ότι Είσαι Έλληνας.

Γιατί Αυτό Που Έλεγε Ήδη Ο Επίκτητος, Είναι: «Θεώρησε Τον Εαυτό Σου Ως Ελεύθερο Ον Ή Ως Σκλάβο, Όλα Εξαρτώνται Από Εσένα».

Δεν Λέει Εξαρτάται Από Τον Κατακτητή, Λέει Εξαρτάται Από Εσένα. Άρα Αν Εδώ Εμείς Με Τη Θέληση Της Συλλογικότητας Θεωρούμε Ότι Είμαστε Ελεύθεροι Και Όχι Σκλάβοι, Τότε Θα Θελήσουμε Να Απελευθερώσουμε Αυτό Που Είναι Δίκαιο. Αλλιώς Θα Συνεχίσουμε Να Υπάρχουμε Ως Σκλάβοι Στους Οποίους Αρέσει Η Ελευθερία Αλλά Όχι Το Κόστος.

Ν. Λυγερός – Η Ελλάδα Μας. (Ποίημα).
 Perfection 15 7 7/2014. (16172)

Η Ελλάδα Μας

Είναι Αυτός Ο Παράξενος Χώρος

Όπου Παντού Υπάρχει Χρόνος

Γιατί Κάθε Σημείο Είναι Αναφοράς

Λόγω Πυκνότητας Της Ιστορίας Μας

Κάθε Πέτρα Είναι Ναός, Κάστρο Ή Εκκλησία

Γιατί Εδώ Βρήκαμε Τη Συνέχεια 

Γιατί Εδώ Ζούμε Την Ελευθερία Ή Το Θάνατο

Δίχως Άλλη Επιλογή Για Μας

Αφού Αποφασίσαμε Να Είμαστε Άξιοι.

blog: "εlatora"

Ο Δούλος Δασκαλογιάννης, γραμματικός του Καστελιου...

Μολών Λαβέ" εφώναξε ο Δάσκαλος ο Γιάννης στ' αποσταλμένους του Ραγιά απ' τση Σούδας το λιμάνι. "Ελευθεριά ή θάνατος" λεν και τα παλικάρια και κάνανε επανάσταση σαν άγρια λιοντάρια. Οι βρύσες γύρω τρίγυρα μαυρίζουν σαν τα δάση Απο τρεις τόπους ξεκινούν εις τα Σφακιά να πάσι. Αρχίζει ο πρώτος πόλεμος εις το Βελι τση Κράπης πέφτουσι Τούρκοι αρίθμητοι κι ο μέγας Τζιρατζάπης. Πέφτουν και δέκα Σφακιανοί περίσσια λαβωμένοι, Μα από τσι Τούρκους πούναι εκειά κιανείς δεν απομένει….

Σχεδόν διακόσια πενήντα χρόνια έχουν συμπληρωθεί από τότε που μαρτύρησε, στο Τουρκοκρατούμενο Μεγάλο Κάστρο, ο πρωτομάρτυρας της Κρητικής επανάστασης, που ύστερα από μια εκατονταετία σκλαβιάς τόλμησε να υψώσει το ανάστημα του στον πανίσχυρο δυνάστη. Στις 17 Ιουνίου 1771 ο δήμιος ακονίζει το λεπίδι και αρχίζει το απαίσιο έργο του…

Ας πάρομε τα πράγματα όμως από την αρχή.

Πότε γεννήθηκε ο Δασκαλογιάννης; Ξέρουμε ακριβή ημερομηνία θανάτου του δεν ξέρουμε όμως ακριβή ημερομηνία της γέννησής του. Άλλοι αναφέρουν ότι γεννήθηκε το 1722 κι άλλοι το 1730. Οι χρονολογίες αυτές συμπερασματικές και κατ΄ εκτίμηση από άλλα γεγονότα αφού καμιά ληξιαρχική πράξη δεν τις βεβαιώνει. Βέβαιο όμως είναι ότι γεννήθηκε στην Ανώπολη Σφακίων, ένα ορεινό χωριό σε ύψος 600μ., περί τα δύο χιλιόμετρα από τη θάλασσα, στη θέση της αρχαίας ομώνυμης πόλης, φέουδο των Σκορδιλών κατά τη Βυζαντινή περίοδο.

Υπήρξε ένας από τους πλέον εγγράμματους, μορφωμένους και πολυταξιδεμένους Σφακιανούς ο Ιωάννης Βλάχος, που πέρασε στην ιστορία ως Δασκαλογιάννης. Τότε αλλά και μέχρι πρόσφατα, προσφωνούσαν δάσκαλο όποιον ήξερε να διαβάζει έστω και μόνο τα γράμματα των εκκλησιαστικών βιβλίών. Το κοινότατο κρητικό επώνυμο Δασκαλάκης προέρχεται από το προσωνύμιο αυτό. Και ο Ιωάννης Βλάχος ήταν γνωστός στα Σφακιά με το όνομα "Δάσκαλος" και με το όνομα επίσης τούτο αναφέρεται και σε τουρκικό έγγραφο του 1750: “Bente Daskalo Vani Vazici Kasteli Mezbur= Ο δούλος Δασκαλογιάνης γραμματικός του Καστελίου».

Ο πατέρας του όμως ήταν ένας πλούσιος καραβοκύρης που τον μόρφωσε στο εξωτερικό, πιθανότατα στην Ιταλία όπου σπούδαζαν τότε κι άλλοι Κρητικοί, αφού μιλούσε την ιταλική γλώσσα.

Στην εμφάνιση ήταν άντρας μετρίου αναστήματος, ανδροπρεπής και εύχαρις σαν χαρακτήρας. Είχε φυσική ευφράδεια και έπειθε εύκολα αφού είχε το σπάνιο χάρισμα της ρητορικής ηγεσίας.

Η οικογένειά του αποτελούνταν από τέσσερα αδέρφια, το Νικόλαο ή Χατζή Σγουρομάλλη, τον Παύλο, το Μανούσο και τον Γεώργιο. Η γυναίκα του λεγόταν Σγουρομαλλίνη ή Ξανθομαλλίνη, με καταγωγή από το Ρέθυμνο και μαζί της είχε αποκτήσει τέσσερις κόρες και δύο γιους. Τη Μαρία, την Ανθούσα, την Ελευθερούσα, το όνομα της τέταρτης δεν αναφέρεται πουθενά, τον Ανδρέα και το Νικολάκη.

Στην κατοχή του ο Δασκαλογιάννης είχε τέσσερα τρικάταρτα καράβια κι ο ίδιος 

ταξίδευε με αυτά στα λιμάνια της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.

Με τις συναλλαγές αυτές (στις οποίες δεν τον δυσκόλευε η γλώσσα καθόλου, μια και εκτός από ιταλικά μιλούσε και ρώσικα), που τον είχαν κάνει πλουσιότατο και πρώτο σε μόρφωση Σφακιανό, του δινόταν και η ευκαιρία να μελετά τον τρόπο ζωής των ελεύθερων ανθρώπων και να τον συγκρίνει με τα βασανιστήρια και την τυραννία επί των συμπατριωτών του. Ήταν τέτοια η κατάσταση των υπόδουλων Χριστιανών, που έβλεπε ότι αν συνεχιστεί θα εξαφανιστεί και το παραμικρό ίχνος Χριστιανισμού και Ελληνισμού στο νησί.

Κάτω από τέτοιες σκέψεις δεν άργησε να βρεθεί στις συσκέψεις των Ελλήνων του εξωτερικού που γινόταν στην Τριέστη υπό την υποκίνηση του Ορλόφ για επαναστατικό κίνημα στην σκλαβωμένη Ελλάδα. Αποδέχεται αμέσως την πρόταση για επανάσταση δίνοντας βάση στα μεγάλα λόγια και τις κούφιες υποσχέσεις περί ρωσικής βοήθειας και συμπαράστασης.

 Ο Δασκαλογιάννης γυρνά στα Σφακιά γεμάτος όνειρα και ενθουσιασμό για την απελευθέρωση του τόπου του και με τόσα  χαρούμενα συναισθήματα δεν δυσκολεύεται καθόλου, μια κι έχει φυσικό ηγετικό χάρισμα, να εμψυχώσει τους συμπατριώτες του. Τους κάνει να πιστέψουν ότι ήρθε η ώρα να ελευθερωθεί το γένος των Ελλήνων από τους Αγαρηνούς με τη βοήθεια του ξανθού γένους, των Ρώσων δηλαδή,  όπως προέλεγε ο χρησμός της «Οπτασίας» του Αγαθαγγέλου, ενός περίεργου βιβλίου που κυκλοφορούσε ευρύτατα τον 18ο αιώνα. Το βιβλίο αυτό, όποιος κι αν ήταν ο σκοπός εκείνου που το έγραψε κι ανεξάρτητα της προφητικής του αξίας, είναι γεγονός πως είχε μεγάλη επίδραση στο φρόνημα των Ελλήνων, αναπτέρωσε και ενίσχυσε αναμφισβήτητα τις ελπίδες για την απελευθέρωση και ανάσταση της εθνικής κληρονομιάς.

Ο Αλέξιος Ορλόφ, που βρισκόταν τότε στη Πάρο με το ρώσικο στόλο, στέλνει ξανά επιστολή στον Δασκαλογιάννη και του υπόσχεται για άλλη μια φορά βοήθεια, αφού αρχίσει τον αγώνα. Με τη γραπτή διαβεβαίωση του αρμόδιου εκπροσώπου της Ρωσίας, δεν ήταν δυνατόν να μη πιστέψουν οτι μια ομόδοξη αυτοκρατορία, με τόσες δυνατότητες, μπορούσε να τους εγκαταλείψει στα νύχια του αιμοβόρου θηρίου για να τους κατασπαράξει. Και την ημέρα του Ευαγγελισμού, στις 25 του Μάρτη του 1770, συγκεντρώνονται στην Ανώπολη και με αφάνταστο ενθουσιασμό υψώνουν την σημαία της επανάστασης. Όμως τελευταία στιγμή ο Αλέξιος Ορλόφ με το ρώσικο στόλο, αντί να πλεύσει προς τα Χανιά, όπως είχε υποσχεθεί με την επιστολή προς τον Δασκαλογιάννη, έπλευσε προς τον Τσεσμέ όπου και συμμάχησε με τον τούρκικο στόλο και του δόθηκε ο τίτλος Τσεσμενεσκη, δηλαδή νικητής του Τσεσμέ. Ο Δασκαλογιάννης βλέπει τα σχέδια του να καταρρέουν μετά την εγκατάλειψη των Ρώσων, εν τούτοις δεν εγκαταλείπει τον αγώνα. Δεν υποκύπτει. Συνεχίζει έστω κι αν αρχίζει να χάνεται κάθε ίχνος ελπίδας. Παρά την τεράστια αριθμητική υπεροχή του εχθρού, δίνει φονικότατη μάχη στα στενά της Νίμπρου που κρατά δύο ολόκληρες μέρες. Ο σκοπός του δεν είναι φυσικά να εμποδίσει τη προέλαση του εχθρού αλλά να την καθυστερήσει, για να δοθεί καιρός στα γυναικόπαιδα να επιβιβασθούν στα καράβια, μια και δεν υπήρχε πια άλλη σωτηρία. Από τους 800 άνδρες του έχουν σκοτωθεί οι 300 όμως και οι Τούρκοι πλήρωσαν με τίμημα 1000 νεκρούς τη μάχη της Νίμπρου. Οι Τούρκοι πληροφορούνται ότι τα γυναικόπαιδα έχουν σκοπό να επιβιβασθούν στα καράβια για να δραπετεύσουν κι αμέσως 6000 στρατός καταφθάνει στην Ανώπολη για να τα εμποδίσει. Εφτακόσιοι Σφακιανοί που βρίσκονται στην περιοχή τρέχουν για να τα προστατεύσουν. Πάνω από το Λουτρό γίνεται άγρια μάχη στήθος με στήθος, με το μαχαίρι, γιατί με τα όπλα υπήρχε κίνδυνος να κτυπήσουν τα γυναικόπαιδα. Από τους 700 Σφακιανούς οι 300 σκοτώθηκαν και οι Τούρκοι μπαίνουν στο τέλος στην Ανώπολη. Άρχισε άγρια σφαγή. Άνδρες και γυναίκες πολεμούν απεγνωσμένα ώσπου σκοτώθηκαν όλοι και όλες. Μόνο εκατό γυναικόπαιδα που αιχμαλώτισαν οι Τούρκοι επέζησαν από τούτο το άγριο μακελειό. Οι Τούρκοι απο εκεί και μετά συνέχιζαν το εξοντωτικό τους έργο, κόβοντας δέντρα, ξεριζώνοντας αμπέλια. Όσους άνδρες συλλάμβαναν τους έσφαζαν επί τόπου, ενώ τις άσχημες γυναίκες, τα παιδιά και τους γέρους τους έριχναν σε γκρεμούς για να διασκεδάσουν.

 "Το Δάσκαλο εγδάρασι κι άλλους πολλούς έπνιξαν

κι όλους τους αποδέλοιπους στη φυλακή τσι ρίξαν"

 Στη διάρκεια τούτης της φονικής μάχης ο Δασκαλογιάννης είχε στείλει τη γυναίκα του μαζί με τις δύο μεγάλες του κόρες, τη Μαρία και την Ανθούσα, στο Λουτρό για να μπουν στο καράβι του. Όμως στο δρόμο τραυματίστηκε η Σγουρομαλλίνη και οι κόρες της νομίζοντας ότι σκοτώθηκε τρέχουν απελπισμένες, χωρίς να ξέρουν που πηγαίνουν, με αποτέλεσμα να πέσουν στα χέρια των Τούρκων που όταν έμαθαν ότι είναι κόρες του αρχηγού τις παρέδωσαν στο σερασκέρη.

Ο Δασκαλογιάννης εν τω μεταξύ κατεβαίνει στο Λουτρό, μαθαίνει το χαμό των παιδιών του, βλέπει τη γενική καταστροφή και στη απελπισία του πάνω αποφασίζει να παραδοθεί στον πασά. Οι άλλοι αρχηγοί όμως δεν τον αφήνουν να πραγματοποιήσει τη σκέψη του. Ο πασάς του έστειλε επιστολή παρακαλώντας τον να παραδοθεί και με την υπόσχεση οτι αν κάνει αυτό που του έλεγε όχι μόνο δεν θα βλάψει τα Σφακιά αλλά θα φύγει αμέσως απο εκεί. Ο Δασκαλογιάννης συγκαλεί γενική συνέλευση στα Κρούσια για να τους ανακοινώσει την πρόταση, όμως η συνέλευση αποφασίζει ομόφωνα ότι θα συνεχίσει τον αγώνα και απαντούν στο πασά οτι δεν θα παραδοθούν ποτέ. Και η τελευταία πράξη του αιματηρού δράματος παίζεται στο φαράγγι της Αράδαινας, ένα από τα πιο ωραία και επιβλητικά φαράγγια των Λευκών Ορέων με κατακόρυφες πλευρές εκατοντάδων μέτρων.

Παρά την φυσική κάλυψη του γνώριμου τόπου, η νίκη ήταν αδύνατη για τους Σφακιανούς. Γρήγορα οι Τούρκοι τους περικυκλώνουν και όσοι επέζησαν αναγκάστηκαν να διασκορπιστούν στα όρη, για να σωθεί ο καθένας όπως μπορούσε. Μερικοί τότε έφυγαν από τη Κρήτη και δεν ξαναγύρισαν ποτέ πια. Όσοι παρέμειναν κατέβαιναν σαν αετοί τη νύκτα, από τις κορυφές των βουνών στα τουρκοχώρια των γύρω επαρχιών, σκοτώνοντας όσους αγάδες συναντούσαν και άρπαζαν ότι έβρισκαν για να θρέψουν τα πεινασμένα παιδιά τους. Οι αγάδες δεν τολμούσαν να βγουν από τα σπίτια τους και παρά τη νίκη τους ήταν τρομοκρατημένοι. Κι ο πασάς δεν ήθελε να αφήσει τα Σφακιά, ρημαγμένα αλλά ακόμη ανυπότακτα, αφού κανένας δεν «εμούτισε», δεν εδήλωσε υποταγή.

Για να ενθαρρύνει το Δασκαλογιάννη να παραδοθεί, του στέλνει κι άλλο γράμμα, σε ήπιο τόνο όμως τούτη τη φορά:

 "Σαν έρθεις να μιλήσωμε και σαν ανταμωθούμε,

ούλα θε να συμπαθηστούν και φίλοι θα γενούμε."

Κι εκείνος, κάτω από το βάρος της ευθύνης για τέτοια πρωτοφανή καταστροφή, έστω και αν η πρόθεσή του δεν ήταν καμιά άλλη πέρα από τη επιθυμία να ελευθερώσει τον τόπο του από το ζυγό των τυράννων, θεωρεί τον εαυτό του σαν κύριο υπεύθυνο και αποφασίζει να παραδοθεί, νομίζοντας ότι έτσι θα εξιλεωθεί. Ο πασάς τον δέχεται, του παρουσιάζει τη κόρη του Μαρία για να ευχαριστήσει και μετά άρχισε να τον ανακρίνει. Κάτω από τέτοιες συνθήκες τον αναγκάζει, σαν εκπρόσωπο και αρχηγό της επαρχίας του, να στείλει επιστολή που έλεγε τα εξής:

 "Προς τους καπεταναίους των Σφακίων.

Με το γενικό αρχηγό σας τον οποίο θεωρώ φίλο και όχι αιχμάλωτο έδωσα τις ακόλουθες συμφωνίες που πρέπει να παραδεχτείτε όλοι, αλλιώς θα σας καταστρέψομε εντελώς.

Πρώτον: Ο αρχηγός Δασκαλογιάννης δεν θα επιστρέψει στα Σφακιά αλλά θα παραμείνει μαζί μας, για τρία χρόνια, με την περιποίηση φυσικά που απαιτεί η θέση του.

Δεύτερον : Πρέπει να δηλώσουν οι Σφακιανοί εγγράφως ότι αναγνωρίζουν την τούρκικη κυβέρνηση της Κρήτης.

Τρίτον : Οι Σφακιανοί θα εξακολουθούν να έχουν τα όπλα τους, θα διοικούνται σύμφωνα με τα έθιμά τους, και θα πληρώνουν κάθε χρόνο 5000 γρόσια."

Την επιστολή με τη συμφωνία του Δασκαλογιάννη και του πασά μεταφέρουν δυο χριστιανοί στου Ασκύφου όπου ήταν συγκεντρωμένα τα υπολείμματα των Σφακιανών.

Αφού δεν υπήρχαν περιθώρια επιλογής, γίνεται αποδεκτή από όλους και γράφουν στο πασά: "Δεχόμαστε τη συμφωνία του αρχηγού μας με τον εξοχότατο βεζίρη της Κρήτης, αναγνωρίζουμε την Τούρκικη κυβέρνηση, υποσχόμεθα να πληρώνουμε 5000 γρόσια και εμπιστευόμαστε τη ζωή του αρχηγού μας στην τιμιότητα του εξοχότατου βεζίρη."

Την απάντηση αυτή την έστειλαν την ίδια μέρα στον πασά με 500 πρόβατα δώρο εβδομήντα πέντε οπλαρχηγοί, ο πρωτόπαπας κι άλλοι έξη παπάδες. Βασιζόμενοι στις "συμφωνίες" του Χασάν πασά, νόμισαν πως μπορούσαν ακίνδυνα να παρουσιαστούν σ' αυτόν αφού είχαν δηλώσει την υποταγή τους. Τούτο ακριβώς περίμενε και εκείνος. Αφού διέταξε και τους συνέλαβαν αμέσως, τους παίρνει μαζί του στο Ηράκλειο για να κοσμήσουν το θρίαμβο του. Μετά τους φέρνει στις φυλακές του Κούλε όπου μερικούς κρέμασε αμέσως και μερικοί πέθαναν από τα βασανιστήρια. Όσοι έζησαν δεν κατόρθωσαν να δραπετεύσουν παρά μετά απο χρόνια. Το Δασκαλογιάννη και την κόρη του τους κράτησε στο σεράγιο του ο πασάς γιατί ήθελε να τους χρησιμοποιήσει σαν δόλωμα μήπως και καταφέρει να συλλάβει και τους άλλους τρεις αδελφούς του που είχαν προλάβει να καταφύγουν στα Κύθηρα. Όμως λίγο καιρό μετά αφού είδε ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να καταφέρει τούτη τη σύλληψη, αποφάσισε να προχωρήσει στην εκτέλεση του αρχικού σχεδίου του. Δηλαδή, να παραδώσει το Δασκαλογιάννη στο μαινόμενο πλήθος για να τον εκτελέσουν. Έτσι, 17 Ιουνίου, ημέρα Παρασκευή, αργία των Μουσουλμάνων, για να μπορούν να παραβρεθούν στο μαρτύριο του ήρωα, ο Δασκαλογιάννης παραδόθηκε στους δήμιους του Οι Τούρκοι του Μεγάλου Κάστρου που με ιδιαίτερη ευχαρίστηση παρακολουθούσαν πάντα τις εκτελέσεις των Χριστιανών, είχαν συγκεντρωθεί στον τόπο του μαρτυρίου του.

 Όμως, που ακριβώς ήταν ο τόπος αυτός; Οι γνώμες των ιστορικών διχάζονται. Ο Παπαδοπετράκης, ο πλησιέστερος προς τα γεγονότα και πρώτος και κυριότερος ιστορικός της επανάστασης του 1770, ο οποίος γράφει ότι παρέλαβε από τον Ιωαν. Πωλιουδάκη ανέκδοτα έγγραφα σχετικά με την επανάσταση, αναφέρει ότι η εκτέλεση έγινε "εις την πλατείαν, την ούσαν προς την ανατολικής πύλην του Ηρακλείου τουρκιστήν ονομαζόμενην Ατ-Μεινταν."

Η ανατολική πύλη ήταν η πύλη του Αγίου Γεωργίου ή Λαζαρέτο, στη νότια πλευρά της σημερινής πλατείας Ελευθερίας απέναντι στον κινηματογράφο Ηλέκτρα.

Ο Μουρέλλος αναφέρει ότι η εξέδρα  στήθηκε κάτω από ένα πλάτανο της πλατείας, ο Ψιλάκης αντιγράφει τον Παπαδοπετράκη και ο Κριαρής δεν αναφέρει καθόλου τον τόπο του μαρτυρίου, Πιθανόν πάντως να υπάρχουν πάνω σε αυτό περισσότερες πληροφορίες στους κώδικες του Τούρκικου Αρχείου Ηρακλείου που η έρευνα τους θα φωτίσει όχι μόνο αυτό το περιστατικό, αλλά και πολλές άλλες σελίδες στην αιματόβρεκτη ιστορία του νησιού κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Το χρονικό πάντως της εκτέλεσης, κατά τον Παπαδοπετράκη έχει ως εξής: “Ο τραγικός πρωτομάρτυρας της Κρητικής ελευθερίας δέθηκε καλά πάνω στο «θρονί» Και ο δήμιος άρχισε το απαίσιο έργο του, γδέρνοντας τον ζωντανό με κοπτερό μαχαίρι, κάτω από τους καγχασμούς του βάρβαρου πλήθους και του ίδιου του πασά. Μπροστά του έβαλαν ένα καθρέπτη για να μεγαλώσουν την οδύνη του. Έπειτα έφεραν δεμένο τον αδερφό του Χατζή Σγουρομάλλη και όταν είδε ο ένας τον άλλο,"εμουγκαλίσθησαν ως βόες δις και τρις" κατά την έκφραση του ιστορικού. Από τη στιγμή αυτή ο Σγουρομάλλης τρελάθηκε

Ο Δασκαλογιάννης υπέστη το φρικτό μαρτύριο με μεγάλη καρτερία, δίχως να εκστομίσει ούτε ύβρεις, ούτε ένα «ωχ»! έως ότου υπέκυψε. Ύστερα από δυο μέρες που έμεινε δεμένος επέτρεψαν σε μερικούς Χριστιανούς να τον θάψουν. Τον έθαψαν σε ένα λάκκο νοτιοανατολικά της Ακ Ταμπιας. Δηλαδή στην περιοχή που βρισκόταν μέχρι πριν λίγο καιρό το μαιευτήριο "Μητέρα". Ο Παπαδοπετράκης αναφέρει οτι ο υπερογδοηκοντούτης Τούρκος Χασάν Μαράζης που παραβρέθηκε στην εκδορά, διηγήθηκε τη σκηνή στον Ιωαν. Πωλιουδάκη το 1838 και του  έδειξε τον τόπο που τον έθαψαν.

Είναι πολύ λυπηρό που δεν υπάρχουν περισσότερα στοιχεία για την επανάσταση αυτή του 1770. Δεκαέξι χρόνια όμως αργότερα το τραγικό τέλος της επανάστασης του Δασκαλογιάννη εξιστορεί στο ποίημα που συνέθεσε ο αγράμματος τυροκόμος από το Μουρί Σφακίων Μπάρμπα Μπατζελιός. Εάν δεν υπήρχε το τραγούδι τούτο και το σχετικό κεφάλαιο της ιστορίας του Παπαδοπετράκη που το συνέγραψε συγκεντρώνοντας εκατό χρόνια αργότερα διάσπαρτα στοιχεία από την παράδοση, πιθανόν η επανάσταση του Δασκαλογιάννη να είχε λησμονηθεί εντελώς.

 Η επανάσταση του Δασκαλογιάννη υπήρξε το πρώτο σκίρτημα της Κρητικής ψυχής ενάντια στο φοβερό δυνάστη. Η πρώτη απόδειξη ότι το Κρητικό πνεύμα δεν σβήνει, ούτε σιωπά, όποιος κι αν στέκει αντίκρυ του, όποιος κι αν προσπαθεί να μηδενίσει τη λάμψη του. Τόσοι και τόσοι κατακτητές πέρασαν από τα χώματα τούτα, που πάνω τους δεν ρίζωσε ποτέ το δέντρο της τυραννίας.

Ούτε δυο χρόνια δεν είχαν περάσει από τότε που ερήμαξε,  στην κυριολεξία, τα Σφακιά ο Χασάν Πασάς και οι Σφακιανοί, όσοι είχαν απομείνει από την καταστροφή, κατέβηκαν στο Μπροσνερο και κάτω από τη μύτη των τουρκικών αρχών των Χανίων και εξολόθρευσαν το τρομερό γενίτσαρο Αληδάκη. 

Η επανάσταση του Δασκαλογιάννη γέμισε θάρρος τις καρδιές των καταφρονεμένων. Ηρωες, θα γεννιούνται πάντα στην Κρήτη, για να γράφουν με το αίμα τους την ιστορία και να πιστοποιούν για τη λευτεριά πως:

 "Σ' όσους με ξερωτήξανε ποιας μάνας είμαι γέννα

είπα 'ντως πως μ' ανάστησε το κρητικό το αίμα"

της Ρίκης Ματαλιωτάκη - Από το τεύχος 62 των ΣΤΙΓΜΩΝ

Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορούν να αναπαραχθούν κατόπιν έγγραφης άδειας του εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο www.stigmes.gr και αναφορά στον συντάκτη και φωτογράφο   

Γιατί τις σκοτώσατε;

Ελλάς – πυρ! Ελλήνων – πυρ! Χριστιανών π πυρ!

«Ελλάς· πυρ! Ελλήνων· πυρ! Χριστιανών· πυρ!
Τρεις λέξεις νεκρές. Γιατί τις σκοτώσατε;»
(από χειρόγραφο του Γ.Σεφέρη, Οκτώβριος του 1968 )

ΠΗΓΗ:
http://misha.pblogs.gr/2013/01/ellas-pyr-ellhnwn-pyr-hristianwn-pyr.html

Η Παρθένα, νεομάρτυς Εδέσσης

Όταν το Βυζάντιο ψυχορραγούσε, οι Τούρκοι για οκτώ μήνες πολιόρκησαν την Έδεσσα κι ενώ   άποκαρδιωμένοι έτοιμάζονταν να άποχωρήσουν, ο πρόκριτος, κασσιδιάρης Πέτρος, πληραμένος άδρά, τους άνοιξε την πύλη που είχε άναλάβει να υπερασπιστεί κι έτσι τον Δεκέμβριο του 1375 κατέλαβαν την πόλη.

Ο προδότης αφού  άλλαξοπίστησε, θέλησε να προσφέρει δώρο στον πορθητη στρατηγο και τη σεμνή πανέμορφη κόρη του Παρθένα, «το πανεειώδες της παρθενίας αλάβαστρον» κατα τον Συναξαριστή, που όμως περήφανα έντέδρασε, δηλώντας πώς προτιμά να πεθάνει χριστιανή, παράνα ζήσει άτιμασμένη και αρνησίθρησκη. 
’Οργισμένος τότε ο Κέλλ Πέτρος, αφού  την ξυλοκόπησε, την παρέδωσε σέ Τούρκους δημίους, που τη σύρανε θεόγυμνη στους παγωμένους δρόμους κι έπειτα την έθαψαν ζωντανή στο λόφο Κίτλ Τεπέ —λόφος Παρθένας- στα ΝΔ της Έδεσσας.
Η εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη της στις 9 Ίανουαρίου μέ τέτοια έγκώμια:

«’Αγαλλιάζω και σκιρτά η πατρίς σου τη άγια άθλήσει, και δουλείας ρυσθείσα πολυχρονίας πικράς, γεραίρει Παρθένα ζην μνήμην σου, ζής ελευθερίας τα άγαθά τρυγώσα».

Φοβού τους... ελεύθερους

ΟΣΟΥΣ ΣΚΕΠΤΩΝΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ,ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΣΚΥΒΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ,.ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΩΝΤΑΙ...

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥΣ [ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ]

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΝΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΑΥΤΟΥΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΟΒΑΣΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΟΤΑΣΩΝΤΑΙ,ΓΙΑΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΝΟΙΩΣΟΥΝ ΡΑΓΙΑΔΕΣ...

Η πρώτη γυναίκα χειριστή Apache στην Ελλάδα

Μια αρχιλοχίας της Αεροπορίας Στρατού με «βαρύ» επώνυμο, είναι η πρώτη γυναίκα χειριστής στα ελικόπτερα Apache, στην Ελλάδα.

Πρόκειται για την 25χρονη Αθηνά Πανουργιά, που γράφει πλέον τη δική της ιστορία ως απόγονος του φημισμένου οπλαρχηγού Πανουργιά, ήρωα της επανάστασης του 1821.

Μετά από 5 μήνες σκληρής θεωρητικής εκπαίδευσης, 50 ώρες πτήσης και 20 ώρες εξομοίωσης στις ΗΠΑ, η αρχιλοχίας Πανουργιά είναι η πρώτη γυναίκα χειριστής στα ελικόπτερα Apache, στην Ελλάδα. Ένα «όνειρο ζωής» σύμφωνα με την ίδια, που κατάφερε και «άλωσε» έναν έως πρότινος ανδροκρατούμενο χώρο. «Ήθελα από μικρή να κάνω μια δουλειά που θα είχε δράση και ανεβάζει στο «κόκκινο» την αδρεναλίνη.

Από μικρή φανταζόμουν να φοράω στολή. Ίσως να έπαιξε ρόλο το επίθετο … το γονίδιο που λέμε αλλά σίγουρα κόλλησα το «μικρόβιο» από ιστορίες για το στρατό που μου έλεγε συνέχεια ο πατέρας μου», λέει στο protothema.gr, συμπληρώνοντας με νόημα πως χρειάστηκαν πολλές προσωπικές θυσίες, κόπος και κούραση για να πετύχει τον στόχο της, που απαιτεί κινήσεις ακρίβειας, αποφασιστικότητα, γρήγορη σκέψη και ατσάλινα νεύρα.

Η 25χρονη αρχιλοχίας δεν αρκέστηκε στα μεταφορικά ελικόπτερα UH-1, των οποίων είναι άριστη χειριστής, αλλά επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα της στα πλέον υπερσύγχρονα Αpache που αποτελούν την «κορωνίδα» της Αεροπορίας Στρατού και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά πλήγματα στον εχθρό.

Συναντήσαμε την αρχιλοχία Πανουργιά στην έδρα της 1ης Ταξιαρχίας Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας, λίγο πριν από μία ακόμη πτήση επιχειρησιακής ετοιμότητας, μαζί με έναν έμπειρο συνάδελφο της που εκτελεί χρέη κυβερνήτη, με την ίδια να κάθεται στο μπροστινό cockpit ως συγκυβερνήτης και χειριστής των οπλικών συστημάτων. «Οι απαιτήσεις είναι οι ίδιες για όλους μας, είτε πρόκειται για άντρες είτε για γυναίκες. Έχουμε άριστη συνεργασία και ο ένας εμπιστεύεται τον άλλο. Άλλωστε στόχος μας είναι η άρτια εκπαίδευση, ώστε όταν μας ζητηθεί να εκτελέσουμε το καθήκον μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αναλαμβάνω τα ίδια καθήκοντα, έως τις ίδιες υποχρεώσεις και δικαιώματα με τους άντρες συναδέλφους μου, που με αντιμετωπίζουν χωρίς καμία απολύτως διάκριση» συμπληρώνει η ίδια με νόημα. Η ίδια στέλνει και ένα μήνυμα σε όσες νέες κοπέλες θέλουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. «Αν πραγματικά το θέλουν και τους συναρπάζει να πετούν στρατιωτικά ελικόπτερα ας το τολμήσουν. Δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα» λέει με νόημα. Σήμερα η Αεροπορία Στρατού, διαθέτει συνολικά 13 γυναίκες χειριστές ελικοπτέρων. Η αρχιλοχίας Πανουργία είναι η μοναδική σε επιθετικό Apache.

Όπως λέει, στην αρχή η μητέρα της ήταν ιδιαίτερα διστακτική για τις επιλογές της. Σήμερα οι γονείς της, είναι περήφανοι για την ίδια και δεν τον κρύβουν. Η 25χρονη αρχιλοχίας, ζει στο Βόλο και ελεύθερο χρόνο της προτιμάει να τον διαθέσει στο γυμναστήριο, τον κινηματογράφο, σε ταξίδια ή με φίλους και φίλες που ακόμη δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν πως η «κολλητή» τους κουμαντάρει ελικόπτερα Apache. «Στην αρχή δεν τον πιστεύουν. Αποφεύγω βασικά τις λεπτομέρειες για ευνόητους λόγους. Δεν είναι απαραίτητο να ξέρουν. Εντυπωσιάζονται και προσπαθούν να μάθουν περισσότερα» λέει η ίδια. Από τους επόμενους στόχους,, είναι η δημιουργία οικογένειας. «Καλή η καριέρα, αλλά καλή και οι οικογένεια. Και τα δύο μπορούν να συνυπάρξουν. Μπορώ να είμαι καλή σύζυγος και καλή μητέρα εξίσου με καλή χειριστής στα Apache» καταλήγει.

Από την πλευρά του ο διοικητής της 1ης Ταξιαρχίας Αεροπορίας Στρατού κ.Αθανάσιος Τσιλικούδης, μιλάει με τα καλύτερα λόγια για την 25χρονη αρχιλοχία, που κατάφερε κάτι που έως πρότινος στις τάξεις της Αερπορίας Στρατού φαινόταν ακατόρθωτο. «Πολύ γρήγορα η αρχιλοχίας Πανουργία είχε εντυπωσιάσει τους εκπαιδευτές της από τις θεωρητικές και πτητικές επιδόσεις της. Είναι αυτονόητο πως στα επιθετικά ελικόπτερα οι απαιτήσεις είναι πολύ περισσότερες αφού σκοπός τους τους έχουν να μπουν στη μάχη με ικανοποιητικά αποτελέσματα και να πετύχουν την αποστολή τους και να γυρίσουν πίσω» δήλωσε ο κ.Τσιλικούδης, καταλήγοντας με νόημα : «Όπως έγινε αντιληπτό δεν χρειάζεται μυϊκή δύναμη για να πετάξεις με ελικόπτερο. Αυτό που χρειάζεται είναι θέληση, τόλμη, γνώσεις και ικανότητες. Αυτά τα τέσσερα στάνταρς πρέπει να πληρούν τα πληρώματα των ελικοπτέρων, είτε είναι άντρες είτε είναι γυναίκες».

To protothema.gr βρέθηκε στην έδρα της 1ης Ταξιαρχίας Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας, και με την κάμερα του Γουίλιαμ Φέιθφουλ κατέγραψε εντυπωσιακές εικόνες και βίντεο από μία ακόμη επιχειρησιακή πτήση της αρχιλοχία Αθηνάς Πανουργιά.

Η χαρά της μοναξιάς

Οι ΄Αγιοι είναι μεγάλη παρηγοριά για μας, γιατί μας αποδεικνύουν και μας πείθουν να μη ζητούμε την ανθρώπινη παρηγοριά, που δεν τη βρίσκουμε πολλές φορές. Αλλά, και όταν τη βρούμε, είναι καμμιά φορά ψεύτικη και κίβδηλη και τελικά μας μπερδεύει και μας απογοητεύει περισσότερο. Και ιδιαίτερα σήμερα, όταν ο άνθρωπος αισθάνεται μόνος του, ζει μέσα σε πόλεις εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων και εκατομμυρίων πολλές φορές. Και όμως η μοναξιά είναι το σύμπτωμα και το φαινόμενο το οποίο βασανίζει τη ζωή μας. Και ζεις μέσα σε εκατομμύρια και είσαι μόνος σου. Και μιλάς με άλλους χίλιους ανθρώπους και έχεις κάθε δυνατότητα επικοινωνίας και είσαι μόνος. 

Εφθάσαμε στο απόγειο της πληροφορικής σήμερα. Μπορεί να κάμνεις τις δουλειές σου και να ψωνίζεις ακόμα μέσα από το υπνοδωμάτιό σου μέσω ενός μηχανήματος. Κι όμως σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, ο άνθρωπος είναι μόνος του. Κι είναι μόνος του γι’ αυτό και η ζωή του γίνεται κόλαση. Γι’ αυτό και ψάχνει να βρει διέξοδο ο σημερινός άνθρωπος μέσα σε ψεύτικα πράγματα. Μέσα στη φιληδονία, μέσα στη φιλαργυρία, μέσα στη φιλοδοξία, μέσα στα ναρκωτικά, μέσα στη βία, μέσα στα τυχερά παιγνίδια, μέσα σε πράγματα θανατηφόρα. Και δεν τη βρίσκει. Τουλάχιστον νάβρισκε μια παρηγοριά, κάτι θα γινόταν. Και δεν βρίσκει τίποτα και πλέει σ’ ένα φαύλο κύκλο και πολτοποιείται ο άνθρωπος. 

Γιατί ζει μόνος μισός, γιατί το άλλο μισό, με μόνο το Θεό, δεν το ζεί. Και οι ΄Αγιοι αποτελούν απάντηση στην εποχή μας, γιατί μας δείχνουν ότι το να είσαι μόνος σου σημαίνει κόλαση. Είναι οριακό στοιχείο. Φτάνεις στα όρια της υπάρξεώς σου. Φτάνεις στα όρια της αντοχής σου. Μετέχεις μάλλον σ’ αυτό τον πόνο του Κυρίου ο οποίος προσευχήθηκε μόνος στον κήπο της Γεσθημανής και «εγένετο ο ιδρώς αυτού ωσεί θρόμβοι αίματος». Ζώντας εκείνος το μαρτύριο της αποστασίας του ανθρώπου και της αγάπης προς τον άνθρωπο. Και ζώντας λοιπόν και ευρισκόμενος μόνος, όταν ο Θεός είναι παρών, τότε δεν είσαι μόνος, αλλά είσαι πλήρης, γιατί είσαι γεμάτος, είσαι παντού, είσαι μαζί με όλους, είσαι πανταχού παρών, είσαι μαζί με το Θεό και είσαι δοσμένος εξ ολοκλήρου στο Θεό και στην εικόνα του Θεού, που είναι ο άνθρωπος. 

Κι όταν φθάσεις να δοθείς εξ ολοκλήρου στο Θεό, τότε δεν έχεις καμιά ανάγκη. Τότε δεν αισθάνεσαι ότι είσαι μονος σου. Τότε χαίρεσαι, γιατί είσαι μόνος και λυπάσαι, όταν δεν είσαι μόνος. Τότε ανακαλύπτεις την απάντηση και τη λύση της μοναξιάς. Δεν είναι ανάγκη να γυρίζεις τις βιτρίνες και να γυρίζεις πάνω-κάτω και να ξοδεύεις το χρόνο σου δεξιά και αριστερά, αλλά είναι να βάλεις το Θεό στη ζωή σου. ΄Οταν ο Θεός είναι στη ζωή σου, τότε δεν πρόκειται να μείνεις ποτέ μόνος σου. Γιατί είσαι μαζί με το Θεό, είσαι μαζί με την Αγία Τριάδα και μαζί με όλους τους Αγίους και μαζί με όλο τον κόσμο. Και χαίρεσαι και δεν υπάρχει πιο χαρούμενος άνθρωπος από τον ΄Αγιο που είναι μόνος του με μόνο το Θεό, ο οποίος επροτίμησε, ακόμα και την τελευταία στιγμή της ζωής του να μην έχει ούτε καν την παραμικρή ανθρώπινη παρηγοριά, αλλά μόνη παρηγοριά του να είναι ο Θεός. Και έτσι γέμισε η ύπαρξή του από την όντως παρηγοριά, που είναι η παρουσία του Θεού μέσα στη ζωή μας, μέσα στην καρδιά μας. 


Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Σε επιφυλακή οι S300 στην Κρήτη για θερμό επεισόδιο με Τουρκία!

• Ο Παπούλιας θέλει σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για τα εθνικά θέματα
• Την ώρα που η Άγκυρα βρυχάται, έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες και βελτιώσεις, για να μπορεί να τεθεί σε πλήρη και κανονική λειτουργία το ρωσικό οπλικό σύστημα που είχε αγοραστεί το 1997

Γράφει ο Ανδρέας Καψαμπέλης 

Σε πολύ οριακό σημείο -το πιο οριακό των τελευταίων ετών- οδηγούνται οι σχέσεις της χώρας μας με την Τουρκία λόγω των συνεχιζόμενων προκλήσεων στην ΑΟΖ της Κύπρου και όχι μόνο. Πέραν όσων είναι γνωστά, η κρισιμότητα της κατάστασης προκύπτει και από το γεγονός ότι -σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας»- έχουν τεθεί σε «επιφυλακή» και οι ρωσικοί πύραυλοι S300 που βρίσκονται στην Κρήτη...

Η στρατηγική της έντασης έχει κλιμακωθεί από την Άγκυρα, με αποτέλεσμα να αναβιώνει ο κίνδυνος ενός θερμού επεισοδίου περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η γεωπολιτική αστάθεια φαίνεται ότι οδηγεί την τουρκική ηγεσία, μετά και την υποχώρησή της στο θέμα των Κούρδων στα ανατολικά, στην αναζήτηση «διεξόδου» για το εσωτερικό ακροατήριό της στο Κυπριακό.

Το δόγμα
Όπως εκτιμάται, άλλωστε, η συγκυρία αυτή προσφέρεται για να επιχειρήσει ο Αχμέτ Νταβούτογλου, μετά και την ανάληψη της πρωθυπουργίας, «δικαίωση» ως προς το δόγμα του σε σχέση με την Ελλάδα, για την οποία θεωρεί ότι «έχει αποκτήσει στρατηγικά πλεονεκτήματα απέναντι στην Τουρκία μέσω των νησιών του Αιγαίου». Στην Τουρκία μεγάλη είναι η ενόχληση και για την Τριμερή Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, καθώς μετά την υπουργική συνάντηση στη Λευκωσία που έγινε την Τετάρτη, η επόμενη κρίσιμη ημερομηνία είναι η 8η Νοεμβρίου, οπότε θα διεξαχθεί η Σύνοδος Κορυφής της Τριμερούς.

Θεωρείται πολύ πιθανό αυτές οι εξελίξεις να επηρεάσουν καθοριστικά και τις διεργασίες στην εσωτερική πολιτική σκηνή, καθώς διαμορφώνεται ένα εκρηκτικό μείγμα με όσα συμβαίνουν παράλληλα στον χώρο της οικονομίας και στις συζητήσεις στα κόμματα, τόσο της συγκυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης, για το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και της διενέργειας (ή μη) πρόωρων εκλογών.

Μάλιστα, όπως υποστηρίζει αξιόπιστη πηγή, η τουρκική επιθετικότητα θα είχε περάσει κατά πιθανότητα στο επόμενο στάδιο, αν δεν υπήρχε για την Άγκυρα ο φόβος των S-300. Οι S-300, βασικός σκοπός των οποίων είναι η κατάρριψη αεροσκαφών και πυραύλων, είχαν αγοραστεί το 1997 από την Κύπρο, αλλά μετά τις έντονες τουρκικές αντιδράσεις και την εμπλοκή που προκλήθηκε το σύστημα μεταφέρθηκε το 1999, μυστικά και με ειδικό απόρρητο σχέδιο, κατόπιν συμφωνίας με την Αθήνα στο πλαίσιο του δόγματος περί «Ενιαίου Αμυντικού Χώρου», στην Κρήτη.

Οι απειλές
Οι τούρκοι είχαν απειλήσει ότι τους περιμένουν στα Δαρδανέλια, δηλώνοντας ότι θα τους βομβαρδίσουν και ότι θα κάνουν τα πάντα για να αποτρέψουν την ανάπτυξή τους στον ελληνικό χώρο…

Έκτοτε το οπλικό σύστημα παρέμενε για σχεδόν 15 χρόνια «αποθηκευμένο» στην Κρήτη. Για πρώτη φορά οι πύραυλοι ενεργοποιήθηκαν και εκτέλεσαν δοκιμαστική βολή στο πεδίο βολής Κρήτης τον Δεκέμβριο του 2013, στο πλαίσιο της άσκησης «Λευκός Αετός 2013», με την παρουσία αμερικανών, ρώσων και κινέζων παρατηρητών.
Την άσκηση είχαν παρακολουθήσει ως υπουργός Εθνικής Άμυνας ο κ. Αβραμόπουλος, καθώς και ο υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας Φώτης Φωτίου.

Το ενδιαφέρον, πάντως, είναι ότι σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έγιναν πριν από λίγο καιρό (πάντως σε όχι ανύποπτο χρόνο) και κατά τρόπο αθόρυβο οι απαραίτητες ενέργειες και βελτιώσεις με πρωτοβουλία της στρατιωτικής ηγεσίας, για να μπορεί να τεθεί σε πλήρη και κανονική λειτουργία το οπλικό σύστημα. Αυτό θεωρείται ακόμη μία ένδειξη του κρίσιμου χαρακτήρα που έχουν προσλάβει οι εξελίξεις όσον αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία και των προετοιμασιών που συντελούνται αρκετό διάστημα πριν από την τωρινή επικίνδυνη κλιμάκωση.

Θέλουν να αντιγράψουν το «μοντέλο της Κριμαίας» ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου
Δέκα ώρες και 20 λεπτά διήρκεσε (καταγράφοντας ιστορικό ρεκόρ που από μόνο του έχει ιδιαίτερη σημασία) η τελευταία συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας στην Άγκυρα, που με μία προκλητική ανακοίνωση υποστηρίζει ότι θα προστατεύσει «με αποφασιστικότητα» τα συμφέροντα της Τουρκίας εντός της υφαλοκρηπίδας της και τις περιοχές που την εξουσιοδότησε το ψευδοκράτος για να διεξάγει έρευνες φυσικού αερίου…
Με βάση την εικόνα και τις πληροφορίες που έχουν, πολιτικοί και διπλωματικοί κύκλοι στην Αθήνα εκφράζουν φόβους ότι η Άγκυρα θα προσπαθήσει να θέσει τώρα σε εφαρμογή ένα ύπουλο και ακραίο σχέδιο.

Οι Ερντογάν και Νταβούτογλου εμφανίζονται έτοιμοι να «αντιγράψουν» το μοντέλο της Κριμαίας και να επιχειρήσεις να επιβάλουν νέα τετελεσμένα και να εκβιάσουν καταστάσεις με ένα δημοψήφισμα – αστραπή στην κατεχόμενη Κύπρο. Θέμα του δημοψηφίσματος θα είναι η δημιουργία συνομοσπονδίας με την Τουρκία, κατά τρόπο ανάλογο με τον οποίο ο Πούτιν ένωσε τη ρωσόφιλη χερσόνησο της Ουκρανίας με την Ρωσία.

Όλες οι αναλύσεις που γίνονται οδηγούν στην εκτίμηση ότι, με τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί, η Τουρκία θα προχωρήσει σε «επιθετική κίνηση», ειδάλλως το δόγμα της ηγεσίας της για ανάδειξη σε περιφερειακή δύναμη στις περιοχές που ανήκαν κάποτε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία κινδυνεύει με κατάρρευση.
Το νέο επιβλητικό «λευκό παλάτι» του Ερντογάν θεωρείται μάλιστα ότι συμβολίζει αυτό το όραμα.

Στη σκιά όλων αυτών, το μεσημέρι της Δευτέρας ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θα συναντηθεί με τον Κάρολο Παπούλια, ενώ λίγη ώρα νωρίτερα θα έχει διαβεί το κατώφλι του Προεδρικού Μεγάρου ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλ. Τσίπρας.
Πληροφορίες, φέρουν τον κ. Παπούλια να διερευνά τις δυνατότητες για τη σύγκλιση σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών, με αποκλειστικό αντικείμενο τα εθνικά θέματα!

Πηγή «Κυριακάτικη Δημοκρατία»

Ο ΑΕΤΟΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ

.πάντοτε αδούλωτος ο αετός της Ρωμηοσύνης παραμένει...

...η σκλάβα η Πόλη...