ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ

ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ

Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΑΛΗΤΕΣ!

Κι Επειδή Οπου Να"Ναι Θα Σημάνουν Οι Καμπάνες...
Τι μένει να δούμε; Το ίδιο "έργο" που είδαν κάποτε και οι Πέρσες αποικιοκράτες.
Να δούμε τους Έλληνες να λούζονται, να στολίζονται και, αφού διασκεδάσουν με τους φίλους τους, να ρίχνονται στην μάχη.
Θα ξαναδεί ο κόσμος τους "ωραίους" Έλληνες να αγωνίζονται με τον τρόπο που τους επιβάλλει η παιδεία τους.
Θα ξαναδεί ο κόσμος τους βάρβαρους να πνίγονται στα δάκρυά τους.
Αυτό γινόταν πάντα κι αυτό θα γίνει και σήμερα.
Κανένας Και Ποτέ, Είτε Ξένος Είτε Έλληνας, Δεν Λεηλάτησε Χωρίς Αντίσταση Το "Σπίτι" Των Ελλήνων..

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014

Φως η Ψυχη που μαχετε

Φως η Ψυχη που μαχετε κατω απο τα ματωμενα της λαβαρα
βαμενα με τις καρδιας της το αιμα
ποτισμενα με τις αγωνιες και τους αγωνες της...
Φως στους αιωνες των αιωνων Αυτη που νοιωθει πως βαστα τα βαρη ολου του κοσμου..
Αυτη μονη που στεκει ορθη μπροστα στον κυνδινο
που κλεινει τα αφτια Της στα ταξιματα και τα θελγητρα του αιωνως τουτου
Που εχει το βλεμα Της στραμενο παντα στον Ηλιο
Αφοβη Μονη ..
Φως η Ψυχη που μαχετε στους αιωνες του αιωνων
παντα Φως...

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2014

Αυτος ειναι ο δικος μου Χριστος..

Πολλης λογος τελευταια για τον Χριστο..που βρισκεται..μην βαλεις την εικονα Του εκει,μην την πας αλλου,ειναι σκανδαλωδης ο τροπος που τον αναφερεις κ.α φαιδρα..
Ο δικος μου ο Χριστος συγχωρεστε με αλλα δεν φοβατε να λερωθει...
Κατεβαινει στα καταγωγια των ναρκωμανων για να παρει την συριγγα απο το χει του νεου παιδιου και να του δωσει ξανα την ελπιδα..
Μπαινει στους οικους ανοχης και σκεπαζει το σωμα της κοπελας για να της θυμισει ποσο ανεκτιμητος θησαυρος ειναι η σοφρωσυνη.
Παει στα εξαρχια και ακουει τις αγανακτισμενες κουβεντες των παιδιων με προσοχη και αγαπη..
Ο δικος μου ο Χριστος βαδιζει σε σκοτεινους και λασπωμενους δρομους.Αφηνει Κυριοι εσας τα 99 σοφρωνισμενα προβατα του και ψαχνει στα γκρεμνα της ζωης το απολωλος ΕΜΕΝΑ..
Αυτος ειναι ο δικος μου Χριστος...Γι αυτο τον αγαπω..ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ....

Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟ ΒΑΛΕΤΩ

Σε καποιο μερος πριν παρα πολλα χρονια ακουγωταν φωνες απο οχλο Μια μεγαλη ομαδα απο αντρες ετρεχαν και φωναζαν σαν να κυνηγουσαν κατι...Οι φωνες τους ακουγωταν απο πολλη μακρια...καποια στιγμη σταματησαν το τρεξιμο αλαλαζωντας σαν να ειχαν παγιδεψει κατι...Με μια ματια ποιο προσεχτικη στην μεση του κυκλου φαινοταν μια Γυναικα Ηταν τοσο τρομαγμενη ...οι διωκτες της τωρα την εβριζαν και εκλειναν γυρω της ολο και ποιο πολλη τον κυκλο Αυτη γονατισμενη κατωχρη δεν ειχε δυναμη ουτε να παρακαλεσει Ισως και να μην ηθελε..Να τους κοιταζε αηδιασμενη και το μονο που θα ρχοταν στο μυαλο της να ηταν [καντε οσο ποιο γρηγορα μπορειτε..τελειωστε με γρηγορα] Ηταν μια πορνη και συμφωνα με τον μωσαικο νομο επρεπε να θανατωθει με λιθοβολισμο Αληθεια ποιος θα την σκοτωνε?οι συνενοχοι της ντροπης και της αμαρτιας?Ολα ηταν ετοιμα..οι πετρες σωρος και ο θανατος μπροστα της...Και τοτε φανηκε Εκεινος ...Μπηκε μεσα στον κυκλο επιασε μια πετρα κοιταξε τους διωκτες και ειπε[Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟ ΒΑΛΕΤΩ] Οι πετρες επεσαν απο τα χερια των διωκτων και ενας ενας το εβαλε στα ποδια...ο Χριστος πλησιασε την Γυναικα και της ειπε που ειναι οι διωκτες σου? Φυγαν ολοι Κυριε για να ακουσει πηγαινε και μην αμαρτανεις..Ο Σωτηρας του κοσμου εσκυψε και κατι εγραψε στην αμμο τι αραγε?Μηπως οτι οι ανθρωποι θα ειμαστε παντα κατηγοροι των αλλων,αρπακτικα της υπολιψης ,της αξιοπρεπειας,της ελπιδας?Ποιος ξερει τι εγραψε?Ανα τους αιωνες ο Ιησους στεκει εκει στο ιδιο μερος και μας κοιτα στα ματια μας παρακολουθει.. και καθε φορα που μαχωμαστε εναν αδελφο μας μας ψυθιριζει τα ιδια λογια Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟ ΒΑΛΕΤΩ] Αλοιμονο μας την ωρα της Κρισης...

Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΓΕΝΑΙΩΝ

Φυλή τόσο άφοβη, ποτέ δεν θα πεθάνει.
Τα χέρια που έκαναν αθώα το σταυρό
θηλιές θα γίνουν να σας πνίξουν, νυχτοπλάνοι,
που βρήκατε κι εσείς γι’ αντρείες τον καιρό.
Μην τον πειράζετε τον ήσυχο που είν’ όλο
φροντίδα και δουλειά και προκοπή,
γιατ’ η απαλάμη η μαθημένη από το σβώλο,
με λόχη φονική θ’ αλλάξει το τσαπί.
ποιημα του ηπειρώτη ποιητή Κοτζιούλα γραμμένο το 1941 , τόσο μα τόσο επίκαιρο... 

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014

Ποσο ακομα θα γυρνας ?

Εκει που σμιγουν τα πουλια η μερα ξημερωνει 
και κει που σμιγουν οι ψυχες η ομορφια απλωνει...
τοσα αστρα τοσα πελαγα παιρνα η Ψυχη βαδιζει 
δεν τηνε κλεινει φυλακη φοβος δεν την τσακιζει...
Τον ανεμο εχει συντροφο στον πονο και στο αιμα
περνοδιαβα τα συμπαντα και αναζητα τον Ενα..
Χορευει με τα κυματα μπερδευει με το αγερι
και αναζητα για να πιαστει απ του ονειρου το χερι
Ποσο ακομα θα γυρνας σε κλειδωμενους κοσμους
σε αγριεμενες θαλασσες και λασπωμενους δρομους?


Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2014

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΝ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ??????????????????????

Είμαι Αναρχικός.
Βαδίζω στα σκοτεινά μονοπάτια της αντίστασης.
Περιφέρομαι ανάμεσα απο δακρυγόνα και απο αναποδογυρισμένους κάδους με σκουπίδια που καίγονται.
Αναπνέω το δηλητήριο που εκτοξεύεις στην ατμόσφαιρα.
Τρέχω να ξεφύγω απο την λύσσα και την μανία σου.
Είμαι Αναρχικός.
Γιατί πείνασα, και δεν μου έδωσες να φάω.
Γιατί δίψασα, και δεν μου έδωσες να πιώ.
Γιατί είχες δύο χιτώνες, και προσπάθησες να πάρεις τον δικό μου.
Γιατί ήμουν πεσμένος κάτω και πέρασες απο δίπλα μου.
Είμαι Αναρχικός.
Βάζω φωτιά σε κάδους και τράπεζες για να ζεσταθώ απο το παγερό σου βλέμμα.
Σπάω τζάμια και αμάξια για να σου δείξω ότι δεν έχουν σημασία όλα αυτά.
Σου πετάω πέτρες για να σε κάνω να σκεφτείς.
Σου φωνάζω και σε βρίζω για να σε ξυπνήσω απο τον λήθαργό σου.
Είμαι Αναρχικός.
Νιώθω περήφανος που δεν δέχομαι να με εξουσιάσουν.
Νιώθω περήφανος που δεν δέχομαι να με ξευτελίσουν.
Νιώθω περήφανος που αποφασίζω εγώ για το μέλλον μου.
Νιώθω περήφανος που είμαι Αναρχικός.
Εσύ μπορείς να πεις το ίδιο για τον εαυτό σου;
http://mayraskyleia.blogspot.com/

ΒΑΘΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ

ΒΑΘΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΒΑΘΥ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΟΤΙ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ..ΧΟΡΤΑΣΑΜΕ ΤΑ ΡΗΧΑ ..ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΡΗΧΟΥΣ...ΒΑΘΙΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΚΑΙ ΒΑΘΙΕΣ ΛΑΒΩΜΑΤΙΕΣ ΕΥΧΩΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝ..ΑΜΗΝ

Νεραιδα βγηκε στο βουνο

Νεραιδα βγηκε στο βουνο φεγγαρι να γητεψει 
του ομορφου παλικαριου τα ματια να πλανεψει...
Μαζεψε απο την κρυσταλοπηγη κρυο νερο απ τα βραχια
και απο την πετρα την αγρια, ριζες ,βλαστους και σταχυα
Αναψε αγρια φωτια καρφωσε το ραβδι της 
τα νυχτοπουλια μαζεψε να πει την προσευχη της..
Παλικαροπουλο ποτε μην πεις πως δεν λογιαζεις
της λυγερης την ομορφια και δεν την λογαριαζεις..
Εχει τον τροπο σαιτια να δωσει στην καρδια σου
και σε πηγαδι σκοτεινο να κλεισει τα ονειρα σου..

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

Ενα βιβλιο ανοιχτο η Ψυχη μας

Ενα βιβλιο ανοιχτο η Ψυχη μας
ποιος γραφει αραγε την καθε ωρα μεσα?
Ποιος ζωγραφιζει  τα τραγουδια της βροχης..
ποιος το στολιζει με ταξιμια ανατολιτικα..
Βγαζει τους ηλιους στο σεργιανι  των σελιδων
και τα φεγγαρια ξεκλειδωνει απο τον ουρανο
των αστεριων χρυσοσκονη ο ηχος του
 καθε σελιδα που γυρνα σκορπαει λαμψη...

Ενα βιβλιο  ανοιχτο ειναι η ψυχη μας 
γραφει το χερι του Θεου
κυλα η γραφιδα....
στολιζει Εκεινος με Αραμαικη γραφη 
οσα δεν ξερω,δεν ελπιζω η δεν ειδα...