Ο ΑΕΡΑΣ

Να φυσηξει ενας αερας γεματος χρωματα και αρωματα
γεματος ευωδιες ντυμενες με τις ελπιδας τα στολισματα
να ξεχυθει στον κοσμο να περασει πανω απο τα χιονισμενα βουνα
να διαβει τις σχισμες των βραχων
να ποτισει τα καμποχωραφα ,να δροσισει τα κουρασμενα προσωπα
να δωσει ζωη στις τσακισμενες Ψυχες...
Ενας αερας Ελευθεριας κυκλωμενος με την αυρα των ονοιρων..
με τις μουσικες των Ψυχων
Αμποτε Θεε μου να γινει...
να ξεχυθουν οι Ανθρωποι με γελια
 και να γιορτασουν την γιορτη της Καρδιας τους..

Για το καλο των παιδιων της Ελλαδας...

Προβληματισμοι εν οψη των εκλογων....
Λιγες μερες ακομα..πριν το μεγαλο μπαμ....
θα γινει?δεν θα γινει?
Οι ανθρωποι κουρασμενοι,απογοητευμενοι ψαχνουν το καινουριο
Ζηταν μια Ελπιδα για να ανακτισουν την χαμενη περηφανια τους ως Εθνος...
Για να παψουν να πειναν ,να φοβουντε...
Κατι φευγει..κατι αλλο ερχετε.....
Και οι ανθρωποι πορωνονται,αγριευουν ,επαναστατουν,ελπιζουν η φοβουντε..
Ο Αλλος ψηφοφορος δειχνει στα ματια τους κατι ξενο...
Σε λιγες μερες θα φανει...
Ομως προς Θεου...
Ειναι κανεις που δεν αγαπαει αυτην την Χωρα?
 Ειναι κανεις που δεν λαχταρα το καλο Της?
Ας μην σταθουν τα γεγονοτα αφορμη για να διχονιαστουμε ως Εθνος ως Χριστιανοι...
Ας σηκωσουμε το βλεμα στον Θεο και ας πουμε
Αμαρτησαμε Κυριε,σε αρνηθηκαμε,γιναμε χειροτερα απο τα Σοδομα ομως λυπησου το Εθνος των Ελληνων λυπησου τα παιδια Σου...
Δειξε μας τον δρομο που θα βαδισουμε χωρις αντιπαλοτητες και μιση...
Και ας παμε στις καλπες ενωμενοι βαζωντας πανω απο ολα το καλο της Ελλαδας
Ποιο ειναι αυτο?ο καθε ενας ας κατσει μονος του και να ζυγιασει ..αλλα προς Θεου μην πεσουμε στην διχονοια..
Για ενα καλυτερο αυριο,για το καλο των παιδιων της Ελλαδας...

Η Νεραιδα των βραχων κοιματε

Η Νεραιδα των βραχων κοιματε γλαροπουλια μου μην την ξυπνατε
χτες το βραδυ η κορη ειχε γαμο παντρευωταν τον ηλιο στην αμμο
χτες το βραδυ η κορη ειχε γλεντη τον Ηλιατορα εκανε αφεντη...
Ποτε θα σμιγεις μαζι του νεραιδα που φοβασε τα μαυρα σκοταδια...
ποτε το βλεμα του θα ανταμωνεις και στα χερια του δεν θα ματωνεις...
Το λευκο της το πεπλο εχει παρει για να κανει αυτος μαξιλαρι
η Νεραιδα των βραχων κοιματε το σκοταδι μοναχη φοβατε...

Ενας ηλιος βιγλατορας βγαινει και το πεπλο της Κορης το σερνει
πως σε γελασε και εισαι μοναχη πρωτη νυχτα στων βραχων την ακρη ..
η Νεραιδα των βραχων κοιματε πως γελαστηκε δεν θα θυματε..
μα το πεπλο της λειπει και παει το κραταει αυτος που αγαπαει...

 

ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΝΕΡΑΙΔΑ

Νεραιδα ακροπερπατει βραχο το βραχο στις ερημιες

τα πεπλα της σερνει σε πετρες και βραχια
βαφουν τα γυμνα της ποδια τις ρεματιες
 τα ρουχα της γΙνονται κομματια
Μοναχη της γυριζει στο βραδυ στο βαθυ παγωμενο σκοταδι
τι να ψαχνει σε ερημους τοπους
διχως φεγγαρι  αστερια και ανθρωπους..
Τι να ψαχνει και μονη γυριζει ταχατες ποιος το  γνωριζει...
συντροφια της κρατα ενα μαντηλι
μα δεν εχει σε ποιον να το στειλει..

Σαν χαραξει η μερα και απλωσει ηλιος χρυσος
 τα δακρυα της αυτος θα στεγνωσει και το χερι θα απλωσει
το μαντηλι θα παρει απο   την κορη την ακριβη
τον καημο της με αχτινες θα κυκλωσει
θα της πει μυστικα πως στην ζηση η Ελπιδα ανθιζει
και του πονου τα βραχια στολιζει..

Ο ΞΕΝΟΣ

Ποιος ειναι ταχα που χτυπα την πορτα αυτο το βραδυ
μεσα στον αγριο ανεμο και το βαθυ σκοταδι
τουτη τη νυχτα που ο χιονιας ολα ταχει παγωσει
και το φεγγαρι πεισματικα αρνητε να απλωσει
Ξενος χτυπα που ξωμεινε εις τα δικα μου μερη
σαν μαδαριτικο πουλι που παγωσε το αγερι
Σαν ανοιξα και προβαλε τολμησα να μιλησω
ποιος εισαι ποθεν ερχεσαι για να τον ναι ρωτησω
Αποκριση δεν εδωσε μα πως να τον αφησω
μες τον χιονια και πισω μου την πορτα να του κλεισω...
Στον τζακι καιει η φωτια καθησε να στεγνωσει
γυροθωρει την καμαρη χωρις να αποσωσει
Στρωνω τραπεζι[καθησε Ξενε να ξαποστασεις
και απο της Μαδαρας τα αγαθα να φας να δοκιμασεις]
Τρωει Εκεινος σιωπηλα στα αρματα στυλωνει
το βλεμα του και την σκεψη του τη ναι ξεφανερωνει
Τινος ειναι η αρματωσια μην ειναι του γονιου σου
η ειναι καποιου φιλου σου η και του αδελφου σου?
Σε ρωτησα ποθεν ερχεσαι δεν θες να αποσωσεις
ποιος εισαι και απο που βαστας να το ξεφανερωσεις..
Σαν εφαγε σηκωθηκε παλι για να ρωτησει
πως γινεται στην ερημια γυναικα για να ζησει..
Πως γινεται στην ερημια μοναχος να διαβαινεις
και οταν ρωτω ποθεν ερχεσαι διαβατη να σωπαινεις...?
Ξενε ταβα τον δρομο σου πραμα μην σε ξαφνιαζει
κανει η ζωη τα θυληκα πραμα να μην τα σκιαζει..
Ανοιξα μες την σκοτινια την πορτα να περασεις
οχι παρεα πως ηθελα-τουτο να το ξεχασεις-
Μα ο Χριστος μου μουμαθε το χερι να απλωνω
σε οτι εχει αναγκη στην ζωη και οτι μπορω να σωνω..
Μα σαν θα φεξει η χαρη Του την πλατη θα γυρισεις
και ποια τη νυχτα σε συντρεξε δεν θα το μαρτυρησεις..
Ποτε σου δεν θα ξαναρθεις στα μερη τα δικα μου
θα σβησεις απ την σκεψη σου και αυτο το ονομα μου
Του εστρωσα να κοιμηθει και πηρα το τουφεκι
εβροντα και χιονιζε ο Θεος σκιζει το αστροπελεκι
βγηκα στον κουμο ξωμεινα μεχρι ο Θεος να φεξει
και χωρισανο ι δρομοι μας διχως να πουμε λεξη
Ποιος ειναι ταχα που χτυπα την πορτα τουτη αποψε
σωπασε αγερα στα βουνα και συ χαλαζι κοψε
να φυγει ο Ξενος μην σταθει,μην μεινει,μην ρωτησει
και οτι ανταμωσε εδω να μην ξαναζητησει..

ΜΟΙΡΟΛΟΙ

Αποψε κορη μου ακριβη νυφιατικα στολισου
και ο Χαροντας σε καρτερα στην ακρη της Αβυσου
εζηλεψε το βλεμα σου και την κορμοστασια σου
και εβαλε σημαδεμο τα νειατα τα ακριβα σου
Στου κατω κοσμου τα σκαλια και την ζωη την αλλη
μια νεα επανασταση θα ξεκινησεις παλι
Γιατι δεν εχει δυναμη Πνευμα να φυλακισει
στον κατω κοσμο ο Θανατος και μεσα να το κλεισει
Αποψε Ψυχη μου ομορφη χορο θα ξεκινησεις
του Αδη το αδιασελεμα οταν θα το πατησεις..
Ντυσου χτενισου λυγερη το βολι μην σε σκιαζει
παλικαριου αρματωσια πανω σου θα ταιριαζει
η καθε σφαιρα στολισμα θα ειναι στο κορμι σου
παραδειγμα για ολες μας θα γινει η μορφη σου
Αποψε κορη μου ακριβη νυφιατικα στολισου
η Ιστορια σε καρτερει στο φως του Παραδεισου..

Πονω μα δεν ακουγωμε σωπαινω και βρονταει

Στις κορυφες της παγωνιας και στις σχισμες του χρονου
καθομε και χαρτογραφω τις απλωσιες του πονου
Μιλαω με τα ξωτικα,νεραιδες με σκεπαζουν
και οταν σωπαινω οι λαγκαδιες βροντουν και αναστεναζουν
Πονω μα δεν ακουγωμε σωπαινω και βρονταει
ποιας μοιρας το ξεστρατισμα η Ψυχη αναζηταει..
Φεγγαρι που σκοτινιασε στην αγαλια της νυχτας
ειναι η Ψυχη που κλειστηκε στην φυλακη της πικρας
Πονω μα δεν ακουγωμε σωπαινω και βρονταει
αναστεναζω και μια φωτια τον κοσμο ολο χαλαει

Kurdish Music - Comerd - Car Caran

  

Ολοι οι ουρανοι ειναι δικοι σας! Ολα τα φτερα των Σταυραετων!
πιαστε τα αρματα και σταθητε ορθοι στο κακο
μην σκυβεται το κεφαλι!
χορος ειναι η ζωη χορος μεσα στην φωτια
οπως τοτε που παιδια πηδουσαμε πανω απο τις φλογες
αξιζει να ζεις σε ενα ονοιρο και ας ειναι η φωτια του να σε καψει!
να καεις μα λευτερη να ζησει η Ψυχη..
στα αρματα με το κεφαλι ψηλα!
Δεν υπαρχει θανατος σε μια ζωη που αρχιζει στην γεννα
και φτανει ως την Αθανασια.. 

















  

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ

Αγγελος μπηκε στον χορο Πυριχιο χορευει
μαχαιρια και αρματωσιες για να ζωστει γυρευει
κυκλο στο χωμα εφτιαξε με βολια μαυρισμενα
ψαχνει να βρει μια συντροφια και συναντα εμενα
πολεμιστη Αρχαγγελε στο πρωτο σου το ζαλο
θα καταλαβεις γνωριμο χορο εχω διχως αλλο
Κοπιασε να χορεψουμε σε μαρμαρενια αλωνια
τουτη η μαχη και ο χορος βασταν χιλιαδες χρονια
Χτυπα τα ποδια ο Αρχαγγελος βρονταει το σπηλιαρι
σε τουτο τον αγριο χορο τον ξερω κατεχαρη
Μα γω του χαμογελασα κοντα παω να τρεξω
παιρνω Λυχναρι και δαδι του Αγγελου να φεξω
Ξερω και γω Αρχαγγελε τα ζαλα μου να κανω
και μη θαρεις πως στο χορο του χαρου δεν σε φτανω..
Χερι το χερι σε βαστω και ζω με την σκια σου
δεν σκιαζωμε το αντικρισμα ουτε το περασμα σου
Αγγελος μπηκε στο χορο χορευει Πεντοζαλι
ανεμος αγριος εκρυψε αποψε το φεγαρι
Οσες φορες και αν το ζητας διπλα σου θα χορευω
κι οτι οι αλλοι σκιαζωνται εγω θα κοροιδευω...

Του Ζερβογιαννη ο γιος ζητα

Του Ζερβογιαννη ο γιος ζητα του Διγενη την κορη
δεν του τι δενει ο Διγενης προικια πολλα γυρευει
ζητα του μυλους δωδεκα και με ους μυλωναδες
ζητα του και την θαλασσα με ολα τα πελαγα της
δεν του την δινει ο Διγενης αχτια πολλα γυρευει
εζητησε τα πελαγα ποτηστρες των ωζω του
εζητησε τον ουρανο σταλιστρα των προβατω
εζητησε τον ουρανο τα αστρα και το φεγγαρι
δεν του την δινει ο Διγενης

Σαν είσαι κόρη διγενή ο κύρης σου σ' ορίζει για να σου βρει ντελικανή τσι τόπους που γνωρίζει.