ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΕΣ[ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΕΣ ΣΕ ΠΟΛΛΗ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΑΝΤΡΕΣ]

ΑΗΤΕ ΝΑ ΜΟΥΝ ΑΠΑΝΩ ΣΟΥ ΤΟ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΟ ΣΟΥ...
ΝΑΜΟΥΝΑ Η ΑΡΜΑΤΩΣΙΑ ΝΑΜΟΥΝ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΟΥ....
 

Ο ΑΕΤΟΣ ΨΗΛΑ ΠΕΤΑ ΚΑΙ ΧΑΙΡΕΤΕ ΣΤΑ ΝΕΦΗ....
ΜΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΗΣ  ΤΑ ΙΔΙΑ ΝΕΦΗ ΣΤΕΚΕΙ...



ΣΕ ΠΟΙΟ ΟΥΡΑΝΟ ΘΑ ΑΝΕΒΕΙΣ ΣΚΕΝΙΟ ΝΑ ΠΑ ΝΑ ΣΙΑΞΕΙΣ..
ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΟ ΧΡΩΜΑΤΑ ΝΑ ΤΑΙΡΙΑΞΕΙΣ....


ΛΕΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΕΤΟΣ   ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΥΨΗ ΒΛΕΠΟΥΝ..
ΜΑΝΕ  ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΝΡΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΚΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΕΚΟΥΝ...






ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΙΑΧΤΕΙΣ ΑΠΟ ΕΧΘΡΟ ΜΑΧΑΙΡΙ...
ΕΡΧΩΝΤΑΙ ΟΙ ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΙ ΜΕ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΑΓΕΡΙ..
  ΠΟΙΑΣ ΡΑΤΣΑΣ ΑΝΑΘΡΕΜΑΤΑ ΠΟΙΑΣ ΜΑΝΑΣ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ
ΠΑΤΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΑΤΙΑ...
ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΑΣ ΙΔΙΑ ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ
ΤΑ ΙΔΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΩΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ....

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!

ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ.ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ..
ΤΥΛΙΓΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ  ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ..
ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΕ ΤΟ ΦΩΤΟΣΤΕΦΑΝΟ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ...
ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ,ΑΝΑΒΕΙ ΤΟ ΚΑΝΤΗΛΙ,ΑΝΟΙΓΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ..
ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΕΡΙΣΕΥΜΑ Η ΣΤΕΡΗΜΑ ..ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ...
Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ ΕΜΨΥΧΩΣΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ....
ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΚΟΥΝΑΣ  ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ..
ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΕΒΑΣΤΗ ΠΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΟΥ ΣΚΟΥΠΙΖΕΙΣ ΔΑΚΡΥΑ ΑΝΑΣΤΗΛΩΝΕΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΣΚΟΡΠΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑ...ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ
ΕΛΕΝΗ,ΔΗΜΗΤΡΑ,ΣΟΦΙΑ,ΣΤΕΛΛΑ,ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ....
ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ....

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ..

Ποσο φωτεινος τελικα εισουν..

Ανοιξα την πορτα και μπηκε το φως ..το δικο σου..και απορησα..
ποσο φωτεινος τελικα εισουν εσυ ο απομακρος...
ποσο αθωος εσυ που φοβομουν..
Ανοιξα την πορτα και ενοιωσα οτι εβρεχε αστρα..ονειρευωμε με τα ματια ανοιχτα
για να μην αρχισω παλι να φοβαμε....

Άρατε Πύλας να διαβεί του κόσμου η Αντρειωμένη !...

Σε αυτό το φέρετρο ακουμπάει όλη η Οικουμένη .... Σκοτείνιασε ο Ουρανός σαν έγειρες στο Χώμα γιατί ο ήλιος έχασε της λάμψης σου το χρώμα ... μα πως μπορεί η Άνοιξη εσένα να σκεπάσει που με ένα σου χαμόγελο άνθιζε όλη πλάση ; Οι ήρωες σαν Έλληνες είπαν πως πολεμούνε μα τη δική σου Λεβεντιά άλλοι δεν τη μπορούνε γλυκειά του κόσμου απαντωχή , μοναδική του ελπίδα Σήκω για λίγο να μας πεις τι πάει να πει Πατρίδα ... Κι εσείς του κόσμου οι λαοί σε όλη την Οικουμένη Άρατε Πύλας να διαβεί του κόσμου η Αντρειωμένη !...
  Ύμνος στην Ελευθερία ...υποκλίνομαι ...στην αθανασία των αντρειωμένων γυναικών όλου του κόσμου ... και κλίνω το γόνυ ευλαβικά σε όσους αδράξανε της λευτεριάς το χέρι για να στολίσουν την Άνοιξη με χρώμα από το αίμα τους ... τιμή και δόξα σ' όσους δεν άγγιξε η λήθη γιατί στη μνήμη τους είχε ανεξίτηλα γραφτεί ... Ελευθερία ή Θάνατος ... ...

Τσίτσος Βασίλειος

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟ

Με λενε λαφρωισκιωτη  μπρος σου σαν γονατιζω Παρθενα μου τι σου μιλω..μονο εγω γνωριζω..



Χτυπα η καμπανα της Ψυχης μπρος σου οταν λυγιζω....
 να με σκεπασεις Παναγια σιγα σου ψυθιριζω...


Δεν εχει λογω η υπαρξη  η δυναμη η πνοη  μου..
οταν δεν σε νοιωθω διπλα μου Παρθενα στην ζωη μου...

 

Παντα η ιδια ερωτηση [τι μου ζητας αποψε]?
κρατησου κορη καθαρη  και καθε σχεση κοψε...
 

Τα δακρυα και οι στεναγμοι Παρθενα μου στα μαλλια σου
στεφανι πλεξαν που ανθει η αγιοτητα σου...

 
Κηπος που ολες οι αρετες ανθιζουν Παναγια...
ειναι η καρδια που σε ακουμπα και γινεται Αγια...

 
Ποια δακρυα και ποιος καημος μοιαζουν με το δικος σου..που ειδες πανω στον Σταυρο Παρθενα μου τον Γιο σου..

θυμαμαι που στην μπορα μου μουπες[κορη θυμησου
πελαγος ειναι η ζωη και γω η υπομονη σου]... 



Ολα τα αφηνω πισω μου μπρος σου σαν γονατιζω..
και ειναι αυτο η αφορμη Μανα που δεν λυγιζω...

«Μια στάμνα»...

Αυτοί είμασταν σαν λαός... έτσι και γι αυτό μεγαλουργήσαμε
Ανεβοκατέβαινε παρά την ηλικία της με μια στάμνα στον ώμο της στις απάτητες βουνοκορφές της Πίνδου, με θυμό και ευγενή συναισθήματα, με ταραγμένο πρόσωπο, πρησμένο από το κρύο, προσφέροντας νερό στους μαχόμενους στρατιώτες.
Κάποια στιγμή γλίστρησε στους βράχους και κατατσακίστηκε σπάζοντας τη στάμνα της.
Οι ελάχιστοι τραυματιοφορείς έσπευσαν, την σήκωσαν και την απόθεσαν στην πρόχειρη σκηνή του Διοικητή.
Έτρεξε τότε εκείνος, την αγκάλιασε και ξέσπασε:
- «Γιαγιούλα μου» της είπε «τι έπαθες; Πού πονάς; Τι θέλεις να σου δώσω;»
Τον κοίταξε εκείνη με παγωμένα μάτια και λίγο πριν φύγει του ψιθύρισε:
- «Στρατηγέ μου… μια στάμνα» και σώπασε.
«Όταν τα γεγονότα φωνάζουν – οι λόγοι περιττεύουν»

ΝΑ ΜΑΧΕΣΑΙ!

ΝΑ ΜΑΧΕΣΑΙ!ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΜΑΧΕΣΑΙ! ΟΣΟ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΠΟΛΛΗ,,ΜΗΝ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΧΤΥΠΑΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΦΩΒΟΥΝΤΕ....ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕ Η ΗΣΥΧΙΑ ΣΟΥ ...ΤΩΡΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ....ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕ Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΥΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ...ΚΟΙΜΗΣΕΣ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΞΕΧΑΣΕΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ.....ΣΤΕΚΕΙΣ ΑΝΤΥΚΡΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΩΝΑΖΕΙΣ!ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ!!!!!ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΤΙΑΞΑΤΕ!ΕΙΜΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΟΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ..ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΡΗΜΕΝΩ...ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ....ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ.....ΚΑΠΟΥ ΘΑ ΣΤΡΑΒΩΠΑΤΗΣΟΥΝ....ΚΑΠΟΥ...

Γρηγόρης Αυξεντίου

Συμπληρώνονται σήμερα 58 χρόνια από την ηρωική θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου στο κρησφύγετο του Μαχαιρά. Η 3η Μαρτίου 1957 έχει καταγραφεί ως μία από τις ηρωικότερες στιγμές του σύγχρονου ελληνισμού και ο «Σταυραετός του Μαχαιρά» πέρασε στην αθανασία ως παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους. «Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν», είχε πει ο υπαρχηγός του αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 διατρανώνοντας τη θέλησή του για την ελευθερία. «Ήτο ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ. Και αντέστη μόνος εναντίον 60 Άγγλων στρατιωτών, εναντίον του πυρός των πολυβόλων, εναντίον της φλεγομένης βενζίνης και εναντίον των εκρηκτικών υλών. Ο ανθυπολοχαγός Μίντλετον (σημ.: γνώστης της ελληνικής) τον εκάλεσε να παραδοθή. Και από το άνοιγμα του κρυψώνος ηκούσθη η πολεμική κραυγή που απηθανάτισε τον Λεωνίδαν εις τας Θερμοπύλας: Μολών Λαβέ!».

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΟ ΠΕΤΟΥΝ ΧΡΥΣΑ ΓΕΡΑΚΙΑ
ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΧΑΙΡΑ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΔΑΚΡΥΖΕΙ....
ΚΑΙ ΧΑΙΡΕΤΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΠΟΥ ΠΙΣΩ ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΕΙ...
Ο ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΕΠΕΣΕ ..ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ?
ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΣ ...ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ ΦΩΝΑΖΕΙ!
ΛΙΓΟ ΠΡΩΤΟΥ Ο ΧΑΡΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΗ ΑΝΑΤΙΝΑΞΕΙ...
ΠΕΤΡΕΣ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΧΩΜΑΤΑ ΤΙΝΑΖΩΝΤΑΙ ΣΤΑ ΥΨΗ....
ΗΝΤΑ ΘΑΡΕΙΣ ΠΩΣ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΔΕΙΛΙΑΖΕΙ?
Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΡΟΒΑΛΕ..ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ ΦΩΝΑΖΕΙ!
ΚΑΙ Η ΔΟΞΑ ΣΚΥΒΕΙ,ΠΡΟΣΚΥΝΑ ΚΑΙ ΚΟΝΟΣΤΑΣΙ ΣΙΑΖΕΙ....
 η Δοξα σκυβει ευλαβικα το σωμα Του ακουμπαει..
.και η Λευτερια με σεβασμο τοναι γλυκοφυλαει...

 Η Λευτερια γονατισε και προσκυνα το χωμα
 το αιμα του Πολεμιστη ζεστο κυλα ακομα...

 Του Μαχαιρα ο Αετος Μολων Λαβε!φωναζει
 και ολη η Κυπρο σιεται και ο ουρανος τρανταζει..

ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ Ο ΑΕΤΟΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕΙ
 ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΓΥΡΕΥΕΙ...

 Ο ΛΑΒΩΜΕΝΟΣ ΑΕΤΟΣ ΒΓΑΖΕΙ ΑΠ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ
  ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝEΒΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ..

 ΣΚΙΣΕ ΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ ΝΑ ΠΟΤΙΣΕΙΣ
 ΚΑΙ ΑΠ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΠΟΧΤΗΣΕΙΣ..

.Ο ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΠΕΘΑΝE  ΠΟΙΟΣ ΤΟΠΕ ?ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΛΕΕΙ?
Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΟΝΑΙ ΚΡΑΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝΕ ΚΑΝΑΚΕΥΕΙ...

 ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΟΥ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΛΟΓΑΤΕ
 ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΝΤΕ ΠΑΤΕ..

 ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ Ο ΑΕΤΟΣ ΑΠΛΩΣΕ ΤΙΣ ΦΤΕΡΟΥΓΕΣ 
ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΒΑΡΥ ΣΚΕΝΙΟ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟΥ ΤΙΣ ΣΚΛΑΒΕΣ ΡΟΥΓΕΣ..

 Ο ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΚΡΙΝΕΙ ΣΑΣ ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ
 ΑΠΟΥ ΣΙΔΕΡΩΔΕΣΑΝΕ ΑΞΙΕΣ ΣΤΟ ΑΡΜΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ...

 ΑΝΑΤΙΝΑΧΤΗΚΕ Η ΓΗΣ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΡΤΕΡΑΤΕ?
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΑΤΕ..

 ΞΥΠΝΑΤΕ ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΓΗΣ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ
 ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...

 ΜΙΣΟ ΚΟΡΜΙ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΓΗ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΑΝΕ
 ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΑΣ ΤΗΝ ΛΕΡΩΝΟΥΝΕ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΑΣ ΤΗΝ ΚΡΑΤΑΝΕ...

 ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΒΑΨΕ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟ ΚΥΜΑ
 ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ ΠΝΗΓΗΚΕ ΣΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΑ...



.

Ο ΧΡΥΣΑΕΤΟΣ

Χρυσαετος ψηλα πετα ,ψηλα και καμαρωνει....
πατα γκρεμνα πατα κορφες και μαργωμενο χιονι....
επανω στις φτερουγες του τα συννεφα ακουμπανε...
και οι νυφαδες του χιονου γλυκα του τραγουδανε...
τον παιζουν τα αστραποβροντα και τα αστρα των μαγευουν...
οι κεραυνοι και οι αστραπες στα ποδια του μπερδευουν...
παντα σιαζει το φωλεμα σε μιας  κορφης τον τοπο..
και απο κει αναντρανα τους τοπους των ανθρωπων..
ποτε δεν καταδεχετε το χωμα να πατησει...
και αν λαβωθει ψαχνει κορφη επανω να ακουμπησει...
απο  το Γεροχαρακο απου ψηλα φωλευει...
γυρω τρυγηρω αναθωρει το ταιρι του γυρευει...
και οταν γυροβολιασουναι πουλια απο αλλα μερη
σηκωνεται στα συννεφα μαζι τους δεν μπερδευει...
γιατι δεν καταδεχετε να μπλεξει την Γενια του..
να μπασταρδεψει το αιμα του μα και την λεβεντια του...
Χρυσαετος ψηλα πετα της Κρητης το ξαθερι...
απου το θρεφει ο χιονιας και το αγριο το αγερι..
Γυρω τρυγηρω το Νησι της Κρητης το βιγλιζει...
και δειχνει σε ολο τον ντουνια πως Κεινος το οριζει...
Χρυσαετος ψηλα πετα,πραμα δεν των μερωνει..
.της Κρητης ο Βιγλατορας  παντα θα καμαρωνει...

ΠΕΤΑΞΕ....

ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΕΙΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΟΧΑΛΑΣΙΑ..
ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ....ΠΕΤΑΞΕ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΛΥΣΟΜΑΝΑΝ ,ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΚΡΥΒΩΝΤΑΙ ,ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ...
ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΟΡΟΣΗΜΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ..
ΑΝΕΒΑ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ ΣΟΥ..
ΠΕΤΑΞΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΡΙΑ ΣΥΝΝΕΦΑ,ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ ΣΟΥ...
ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΓΥΤΕΥΤΗΣ ΤΩΝ ΦΟΒΩΝ ΣΟΥ...
ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΝΙΚΗΣΕΙ..