ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΗΤΕ.....

ΜΟΝΟ ΖΗΛΙΑΡΗΣ ΚΥΝΗΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΡΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΟΣ
 ΘΑ ΡΙΞΕΙ ΣΦΑΙΡΑ ΣΕ ΑΗΤΟ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΣ.....
 


ΟΤΑΝ ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΑΗΤΟ ΝΑ ΧΑΜΗΛΟΠΕΤΑΕΙ
ΤΡΑΥΜΑ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ... 

ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΥΣΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΧΩΜΑ ΘΑ ΠΑΤΗΣΕΙ
ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΠΝΟΗ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ... 

ΕΙΜΑΙ ΑΕΤΟΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΕ ΠΡΑΜΑ
ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ ΠΕΤΩ ΣΤΟ ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΑΜΑ...
 
ΠΑΙΞΕ ΜΙΑ ΜΠΑΛΑ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ ΚΑΙ ΑΜΑ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΕΙ
ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΟΣΟ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΣΤΗΝ ΓΗ ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ...

 

ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΣΟΥ ΚΥΛΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΑΣ ΤΟ ΑΙΜΑ
ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ...

 ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΣΤΑΥΡΑΕΤΕ..ΜΕ ΤΙ ΝΑ ΣΕ ΣΤΟΛΙΣΩ...
ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΦΤΑΝΟΥΝ ΔΥΟ ΖΩΕΣ ΤΟΝ ΥΜΝΟ ΣΟΥ ΝΑ ΣΤΗΣΩ

ΟΤΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ

 

 

ΘΥΣΑΥΡΟΙ ΨΥΧΗΣ

Ψαχνουν γυρευουν και ερευνουν τους θυσαυρους σου να βρουν...
και της καρδιας το φτερουγισμα για να το καταλαβουν
δεν θα τους βρουνε σε βορια η σε νοτια αν ψαξουν
γιατι ειναι εκει που οι Αετοι τρομαζουν να πεταξουν... 


Τους θυσαυρους που εχει η καρδια ποτε μην τους σκορπισεις
γιατι με αδεια την Ψυχη δεν θα μπορεις να ζησεις...
Σαν ρημαγμενη Εκκλησια  χωρις τα θεια Δωρα
θα σου γενει ο λογισμος κεινη την μαυρη ωρα...

Κανεις αλλος δεν ειναι Αξιος αυτου του προνομιου..

Μονο οποιος εσκυψε να ακουσει τον ψυθιρο απο τον πονο του αλλου,οποιος εδεσε με διακριση τις πληγες του συνανθρωπου του,που γονατισε για να σηκωσει τον πεσμενο,που βουρκωσε κοιτωντας τις πληγες μια Ψυχης που δεν ειναι δικη του..μπορει να λεγεται ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ.....Κανεις αλλος δεν ειναι Αξιος αυτου του προνομιου...Κανεις.....Αν δεν μαθουμε να αγαπαμε με σιωπη ..δεν θα αξιωθουμε του Νυμφωνος Εκεινου...

Παλι μονη..παντα μονη..

Αδειασαν οι δρομοι της καρδιας μου για αλλη μια φορα
εριξα το σακακι στον ωμο και ξεκινησα ..πως τα καταφερα και εμεινα παλι μονη...
βαδιζω στα πλακωστροτα της σκεψης μου ακουω τις λεξεις σαν  ηχος απο βηματα..
Παλι μονη..παντα μονη...τοσο παραξενο...σαν τον ερημιτη ..
χτυπω τα δαχτυλα στο πληκτρολογιο και σκεπτωμε...ετσι θα ειναι παντα..
ο μονος κοσμος μου θα ειναι η ψυχρη οθονη του υπολογιστη.
και καποιοι που οταν θα ευκαιρουν
 θα κοβουν βολτες εξω απο το καστρο του μπλοκ μου...
Παραξενη ομως που ειναι η ζωη..
καποιοι ανθρωποι δεν χωραν στα παιχνιδια της.....
Ισως γιατι οι ιδιοι βιαστικαν φοβισμενοι να κρυφτουν...
ισως γιατι οι ιδιοι φοβηθηκαν,τρομαξαν στην θεα των ανθρωπων..
αυτων που χασαν την ανθρωπια..τους..
Κλιστηκαν λοιπον στον εαυτο τους,
εκλεισαν την Ψυχη τους σε κρυφο μερος για να μην πληγωθει...
κατα παραδοξο τροπο.το αιμα Της την προδιδει..
σαν τον τραυματισμενο φυγοδικο...
Σκουπιζει της κυλιδες να μην δειξουν
αλλα απο οπου περνα αφηνουν το στιγμα τους..

Η ΜΑΥΡΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ...

Η μαυρη πεταλουδα στο χορο της νυχτας βγηκε μοναχη
τον θανατο της προκαλει
βγαζει  μαχαιρια οπλα και σπαθια
του ποθου να ξυπνησει την λαβωματια...
Χορευει γυρω απο της φλογας  την φωτια
και ετοιμαζετε για μαχαιρια....
χορευει κανει κυκλους στην φωτια
τον θανατο της κλεινει στα φτερα...

Ο κυκλος της θανατου ευωδια
και το σκοταδι της κολαση βαθια
χορευει τρεμοπαιζει και καλει
στον κηνδυνο καθε ανθρωπινη Ψυχη..
Τοσο αθωα και αγρια μαζι
σαν πειρασμος που χυθηκε στην γη

Πως σαγηνευει ονειρα κρυφα
και δενει με γυτιες τα ξωτικα...
χορευει σε χορο πολεμικο
και σπερνει μεθη μα και πανικο...
σαν πειρασμος που χυθηκε στην γη.

ΚΡΗΤΗ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΛΕΒΕΝΤΙΑΣ

Δυο Σταυραετοι πεταξανε απο τον Ψηλορειτη
μεριαστε χωρες και χωρια για να προβαλει η Κρητη


Βροντα και αστραφτει ο ουρανος σιουντε της γης τα βαθη
η Κρητη αρχιζει πολεμο και ο κοσμος θα το μαθει..


Η Κρητη αστραφτει και βροντα χορευει πεντοζαλι
σηκωνονται τα κυματα..μα ολορθη στεκει παλι..


Στου Ψηλορειτη τα γκρεμαν η Λευτερια φυτρωνει
την πινει νιος και απομεθει γερος και ξανανιωνει..


Κρητη θα πει παλικαρια μπεσα και αξιοσυνη
τιμη ηθος πολιτισμος μα και λεβεντοσυνη

Η Κρητη την Ελευθερια σταυραδελφη την κανει
γιατι και οι δυο γεννηθηκαν στου τουφεκιου την κανη


Δυο χρυσαετοι χυθηκανε απο τον Ψηλορειτη
μεριαστε χωρες του ντουνια για να χορεψει η Κρητη


Περήφανος ορθώνεται ο γερο-Ψηλορείτης
 γιατί στο Μυλοπόταμο κτυπά η καρδιά της Κρήτη
[Η ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΡΟΥ]
 

"Aπ' το Λασίθι στα Χανιά όλη η Κρήτη αξίζει, 
ποιο κλώνο του βασιλικού κόβεις και δε μυρίζει
 

ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΕΡΩΤΗΣΑΝΕ ΜΑΥΡΑ ΓΙΑΤΙ ΦΟΡΑΕΙ......
ΚΑΙ ΕΙΠΕ...ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΠΑΝΩ ΤΗΣ ΤΑ ΒΑΣΤΑΕΙ...

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Ποιος μπηκε μεσα σε Εκκλησια χωρις να γονατισει
και απο την Κορη του ουρανου χαρη να μην ζητησει....

Παντα στεκω στην Παναγια τον πονο μου της λεω
γιατι ειν Γυναικα..νοιωθει με....γι αυτο μπροστα της κλαιω...

Το πρωτο κερι στην Εκκλησια στην Παναγια το αναβω
και γαληνευει η Ψυχη πριν να το καταλαβω..

Της Παναγιας το εικονισμα κοιταζω και δακρυζω

και την Ψυχη μου ταπεινα μπροστα της γονατιζω..

Πες μου αν ειναι μπορετω την Παναγια να φτασω 

να νοιωσει τον αναστεναγμο που απ την καρδια μου βγαζω..

 Γονατισα στην Παναγια και ειπα Της να μου δωσει
τα εδικα σου βασανα πραμα μην σε πληγωσει...



 Δωσε μου Παναγια μου απο την δυναμη σου
και απο το κουραγιο σου απου χες στην ζωη σου...

Εσυ που εισαι στα ψηλα και οι  προσευχες σε αγγιζουν
κανε τα τοσα βασανα να μην μας απελπιζουν....

Γονατιστη παρακαλω να σε γι αυτον ασπιδα
και οντε βαδιζει στα σκοτινα να γινεσαι αχτιδα

Δεν εχω αλλη δυναμη και προσευχη να κανω
μα σου ζητω στην θεση του να πεσω να πεθανω

Οταν θα ρθει  ο κυνδηνος για να τον ακουμπισει
οτι κακο και αδικο εμενα να χτυπησει..

ποιο μοναστηρι να διαβω και να σε προσκυνησω

να τον φυλας Παρθενα μου μεχρι να ξεψυχησω..

 Ω Παναγια Δεσποινα αποψε που λυγιζω
σε Σεναναι τα δακρυα που χυνω τα χαριζω...

Διαμαντια της γης τα βασανα σου κανουνε στεφανι
και των ανθρωπων τα δακρυα Παρθενα μου γιορτανι..

 



 

Η ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ

Παντα  στην ποιο ψηλη κορφη η Λευτερια καθιζει
για να μπορει απο τα ψηλα   τον κοσμο να  βιγλιζει....
κραταει     τασι  με κρασι τον ανεμο κερναει
τους Δροσουλιτες των Σφακιων καθε βραδυα ζηταει....
Που τρυγιριζουν οι Αετοι του κοσμου οι Αντρειωμενοι
σε ποιο σπηλιαρι των Σφακιων σμιγουναι μαζωμενοι
Και ο Ανεμος της απαντα στον Φαραγγα γυρνανε
στην Εκκλησια του Αρχαγγελου πανε και προσκυνανε...
Ανεμε βγαλε μια φωνη και χυσου σαν το αστρο
και πες τους να απομαζωχτουν στο Σφακιανο το Καστρο
Να φαιρουνε παρεα τους και τον Δασκαλογιαννη
απου στον κοσμο τουτο δω δευτερος δεν εφανει..
γιατι ηρθε η ωρα και η στιγμη να ζωσουν τα αρματα τους
να παρουνε εκδικηση να αστραψει η ματια τους
Ανεμος χυθει σαν φωτια τα ορη διασκελαει
σε ορος και ψηλο βουνο Ανταρτη συνανταει
μαζωξε την παρεα σου να ζωσουν τα αρματα τους
και απ τα θηκαρια να συρουνε τα λαμπερα σπαθια τους
Να παν στο Φραγγοκαστελο και κει να τραγουδησουν
πως μια μαχη δυνατη ερχετε να την ζησουν....
Να καρτερανε την Τουρκια που τα αρματα της σιαζει
γιατι η ωρα της σφαγης Ανταρτη πλησιαζει......
 

ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Φεγγαρι μου που τρυγηρνας στα ποιο ψηλα τα Ορη
και την χρυση σου φορεσια τη ναι ζηλευουν ολοι
που βαφεις με την λαμψη σου της Κρητης τις χαραδρες
και ξεσηκωνεις σε χορο τα βραδυα τις Νεραιδες

Πες μου ηντα καρδια βαστας τα βραδυα που απλωνεις
και οτι θωρεις και οτι γρηκας δεν το ξεφανερωνεις?
Ποιος ειναι ταχα ο ποιο βαρυς καημος πανω στην πλαση
πουχει την δυναμη καρδιες μες την φωτια να καψει..
Απο τα παθη της ζωης ποιο εχει ποιο σκοταδι
και βανει αθανατες Ψυχες αζωντανες στον Αδη...

Και το φεγγαρι χλωμιασε και κρυφτηκε στα νεφη
τα παθη πουχουν οι ανθρωποι δεν αντεξε να βλεπει..
Οσαν αναστορηθηκε στον κοσμο τι αντυκρηζει
στις γειτονιες και στις ερημιες που μοναχο γυριζει...
Η μοιρα νυχτα περπατει και βανει στο σιμαδι
ποια αντρογυνα θα χωριστουν και ποια θα ζουν ομαδι
Ποια Μανα χανει το παιδι και ποιο παιδι την Μανα
σε ποια καρδια χτυπα αχος απο βαρια καμπανα...
Σηκωστε το κεφαλι σας του κοσμου οι πονεμενοι
μια νεα μερα παντοτε τον κοσμο περιμενει
Λενε ο χρονος πως βαστα τα γιατρικα στο χερι
και η ελπιδα λαμπερη προβαινει σαν τα αστερι..

Φεγγαρι να σε ακλουθουνα τον κοσμο οταν βιγλιζεις
να μαθαινα τα μυστικα που ξερεις και γνωριζεις
Να αναντρανησω και να δω ποσοι Σταυροι απλωνουν
και τις ανθρωπινες καρδιες στον ουρανο υψωνουν..
Να μην θαρεψω οτι βαστω πως ειναι μονο δικο μου
και κανει φραχτες και γκρεμνα στον κυκλογυρισμο μου..